پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٧ - پاسخ امام عليه السلام به نامههاى كوفيان

ديگر، هانى بن هانى سبيعى و سعيد بن عبد اللّه حنفى را همراه با نامه‌اى حضور امام فرستادند كه در آن‌ها بدان حضرت چنين نوشته بودند:

بسم اللّه الرحمن الرحيم‌

«به حسين بن على عليه السّلام از پيروان مؤمن و مسلمانش:

اما بعد؛ مردم در انتظار قدوم مبارك‌تان هستند و با غير شما موافق نيستند، تقاضامنديم بدين ديار بشتابيد. بشتابيد، آرى شتاب، شتاب كنيد، درود بر شما».

پس از آن شبث بن ربعى و حجار بن ابجر و يزيد بن حارث بن رويم و عروة بن قيس و عمرو بن حجاج زبيدى و محمد بن عمير تميمى، طى نامه‌اى به آن حضرت چنين نوشتند:

«اما بعد؛ باغ و بستان‌ها سرسبز و ميوه‌ها رسيده است، اگر تمايل داريد، به سوى سربازان خويش، قدم رنجه فرماييد، درود بر شما.»[١]

پاسخ امام عليه السّلام به نامه‌هاى كوفيان‌

نامه‌هاى مردم كوفه چونان سيل، پياپى به امام حسين عليه السّلام مى‌رسيد و در آن‌ها از آن بزرگوار خواهان رهسپارى وى به سوى خود بودند تا آن‌ها را از يوغ جور و ستم امويان رهايى بخشد. برخى از اين نامه‌ها، به گونه‌اى بود كه اگر امام عليه السّلام به خواسته آن مردم پاسخ مثبت نمى‌داد، خويشتن را در پيشگاه خدا و مسلمانان مسئول مى‌دانست. حضرت- پيش از دست زدن به هر كارى- مصلحت ديد فرستاده‌اى را نزد آنان اعزام نمايد تا وى را از ديدگاه‌ها و

[١] . ارشاد ٢/ ٣٨، روضة الواعظين/ ١٧١، تذكرة الخواص/ ٢١٣، تاريخ طبرى ٤/ ٢٦٢، فتوح ابن اعثم ٥/ ٣٣، مقتل خوارزمى ١/ ١٩٥.