پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٨ - گزينش هجرت به عراق

٣. امام حسين عليه السّلام قادر به گزينش و انتخاب سرزمينى ديگر غير از عراق نبود، زيرا بقيّه سرزمين‌ها يا در گرايش‌ها و سياست‌هاى امويان، با آن‌ها موافق بودند و يا تسليم و شكست خورده و از آمادگى همراهى با نهضت حسينى برخوردار نبودند. نظر به اين‌كه بيشتر ملل جهان اسلام در آن زمان كفرپيشه بوده و يا تازه به اسلام گرويده و يا غير عرب‌هايى بودند كه همزيستى و همگرايى با آنان بسيار دشوار به نظر مى‌رسيد و همين امر به تباهى كشاندن قيام و تلاش‌هاى امام عليه السّلام مى‌انجاميد.

٤. شهر كوفه مجموعه گروه‌هايى از افراد با ايمان و شايسته را در خود جاى داده بود كه تربيت‌يافته مكتب امام على عليه السّلام بودند و پايگاه مردمى علاقه‌مندان به اهل بيت عليهم السّلام را تشكيل مى‌دادند امام حسين عليه السّلام كه مى‌دانست خواه‌ناخواه كشته خواهد شد، با قيام خود خواست خونش به هدر نرود، چنان كه هدفش عمق بخشيدن به ايمان در دل مردم و ريشه‌دار ساختن دوستى و محبت اهل بيت عليهم السّلام بود و عراق مناسب‌ترين خاستگاه اين اهداف به شمار مى‌آمد و پس از شهادت امام حسين عليه السّلام به سرعت در اين سرزمين نهضت و شورش پديدار شد، و كشور عراق در سال‌هاى بعد در جهت گسترش اصول و مبانى اسلام و فضايل اهل بيت عليهم السّلام به سراسر جهان اسلام، به پايگاه و مركزى پهناور تبديل شد.

٥. اگر امام حسين عليه السّلام كشورى غير از عراق را انتخاب كرده بود، آثارى منفى در پى داشت زيرا دشمنان و بدخواهان اسلام و اهل بيت آن را مايه ننگ و عار به شمار مى‌آوردند تا از مقام و منزلت امام عليه السّلام و ارزش اهداف بلند آن بزرگوار بكاهند و رفتن امام به سرزمينى ديگر را به فرار از رويارويى قطعى، تفسير و توجيه مى‌كردند در صورتى كه هدف امام عليه السّلام زنده كردن روند حركت‌