پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٤ - خلاصه قيام در يك نامه

خلاصه قيام در يك نامه‌

امام حسين عليه السّلام به عنوان رهبرى دينى و آگاه و ايثارگرى با عظمت و انقلابگرى كه در راه عقيده و آرمان خويش دست به قيام زد؛ با دورانديشى و تدبير تصميم گرفت از مكه رهسپار عراق گردد و در اين جهت بخش بزرگى از اهداف و علل و انگيزه‌هاى نهضت خويش را تشريح نمود و خبر آن سراسر جهان اسلام را فراگرفت.

امام عليه السّلام طى نامه‌اى به بنى هاشم در مدينه، آنان را به استفاده از آخرين فرصت به دست آمده، به يارى دين اسلام و مبانى و ارزش‌هاى الهى و درخشيدن در سپهر ايثار و از خودگذشتگى در دنيا، و جاودان ماندن ياد و نام نيك آنان، به عنوان سمبل حق و عدالت و ذلت‌ناپذيرى و توفيق دست‌يابى به برجسته‌ترين درجات بهشت در آخرت، فراخواند. در اين نامه پس از ياد و نام خدا، چنين آمده است:

«من الحسين بن عليّ الى اخيه محمد و من قبله من بنى هاشم امّا بعد؛ فانّه من لحق بي منكم استشهد، و من لم يلحق بي لم يدرك الفتح و السّلام»؛[١]

از حسين بن على به برادرش محمد حنفيه و ساير بنى هاشم، اما بعد، هريك از شما در اين راه به من بپيوندد، قطعا شربت شهادت خواهد نوشيد و آن‌كس كه همراهى مرا برنگزيند، هيچ‌گاه به پيروزى و سرافرازى دست نخواهد يافت.

با رسيدن نامه امام عليه السّلام به بنى هاشم در مدينه، جمعى از آنان براى پيوستن به آن حضرت و دست‌يابى به پيروزى و توفيق شهادت در ركاب گل خوشبوى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله به حركت درآمدند.[٢]

[١] . مناقب آل ابو طالب ٤/ ٧٦، بصائر الدرجات/ ٤٨١، دلايل الامامه/ ٧٧.

[٢] . تاريخ ابن عساكر به بيان شرح‌حال امام حسين ع مراجعه شود.