پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٦ - ٤ تلاش در جهت به ذلت وادارى

نپذيرفت، به ويژه پس از آن‌كه از ناحيه همين مسلمانان بر آن حضرت اتمام حجت شد.

٤. تلاش در جهت به ذلت وادارى‌

امام حسين عليه السّلام از روح بلند و با عظمتى برخوردار بود كه خداوند آن را به صفاتى برجسته و ارزش‌هايى والا، و سرشار از عزت و شرف و ذلت‌ناپذيرى، آراسته بود و در مقابل روح پليد و تبهكار يزيد و كسان او وجود داشت كه از امام حسين عليه السّلام مى‌خواستند در سايه حكومت ننگين و فاسدشان ذليلانه زندگى كند. ولى امام عليه السّلام با صراحت فرمود:

به هوش باشيد! اين مرد فرومايه فرزند فرومايه، مرا ميان دو راه، پذيرش شمشير و يا ذلت‌پذيرى قرار داده است، هيهات كه ما تن به چنين ذلت و خوارى دهيم، خدا و پيامبر و نفوس با شرافت و مردان با ايمان هرگز به ما اجازه نمى‌دهند اطاعت پست فطرتان و فرومايگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجيح دهيم ...

در جايى ديگر فرمود:

«لا ارى الموت الا سعادة و الحياة مع الظالمين الا برما»؛

من مرگ را جز سعادت و زندگى در سايه حكومت ستم‌پيشگان را جز خسارت نمى‌دانم.

امام حسين عليه السّلام با اين شيوه زيبنده، سنت ذلت‌ناپذيرى را براى هر فردى كه به ارزش‌هاى آيين الهى پايبند و بدان‌ها گرايش داشته و از آن‌ها حمايت و دفاع نمايد، به يادگار نهاد و با استفاده از همين اصل، به تغيير وضعيت موجود فاسد، همت گمارد.