پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٤ - دعاهاى امام حسين عليه السلام

١. امام حسين عليه السّلام فرمود: ناتوان‌ترين مردم كسى است كه از دعا عاجز باشد و بخيل‌ترين فرد كسى است كه از سلام كردن به ديگران خوددارى كند.[١]

٢. از آن امام همام منقول است كه در قنوت نماز وتر اين دعا را كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله بدو آموخته بود مى‌خواند:

«اللهم أنت ترى و لا ترى، و أنت بالمنظر الأعلى و إنّ اليك الرجعى و إنّ لك الآخرة و الاولى، اللهم انّا نعوذ بك من أن نذّل و نخزى»؛[٢]

خدايا! تو همه را مى‌بينى و خود ديده مى‌شوى و از افقى برتر بر بندگانت مراقبت دارى بازگشت همه به سوى تو و دنيا و آخرت از آن توست. خدايا! از گرفتار آمدن به ذلت و خوارى، به تو پناه مى‌جوييم.

٣. از جمله دعاهاى كوتاهى كه از آن حضرت نقل شده بدين دعا مى‌توان اشاره كرد: «اللهم لا تستدرجنى بالأحسان و لا تؤدبنى بالبلاء»؛[٣] خدايا! با وفور نعمت‌هايت، سپاس آن‌ها را از من سلب نفرما و با رنج و محنت، گوشمالى‌ام مده.

در معناى «استدراج» فرمود: «الاستدراج من اللّه لعبده ان يسبغ عليه النعم و يسلبه الشكر»؛[٤] سلب سپاس خدا از بنده‌اش اين است كه نعمت بسيارى به او عنايت كند ولى توفيق شكرگزارى را از او بگيرد.

٤. امام حسين عليه السّلام در قنوت نماز خود اين دعا را مى‌خواند:

«اللّهم من آوى إلى مأوى فأنت مأوى و من لجأ إلى ملجأ فأنت ملجاى. اللهم صل على محمد و آل محمد و اسمع ندائي و أجب دعائي و اجعل مآبي عندك و مثواي، و احرسني في بلواي من افتتان الامتحان و لمّة الشيطان بعظمتك التي لا يشوبها ولع نفس بتفتين، و لا وارد طيف بتظنين و لا يلمّ بها فرج حتى تقلبني‌

[١] . بحار الانوار ٩٣/ ٢٩٤.

[٢] . كنز العمال ٨/ ٨٢، مسند احمد ١/ ٢٠١.

[٣] . بحار الانوار ٧٨/ ١٢٨.

[٤] . تحف العقول/ ١٧٥.