پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٦ - ٦ صراحت لهجه و بىپروايى

ذلّت رويم، زيرا خدا و رسولش و مؤمنان، چنين ذلّت پذيرى را ناروا مى‌دانند، دامان پاك مادران و مجد و عظمت خانوادگى و همت‌هاى والا و غيرت و جوانمردى، هرگز اجازه نمى‌دهد اطاعت از فرومايگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجيح دهيم».

امام حسين عليه السّلام راه و رسم ذلت‌ناپذيرى در چنين موقعيت‌ها و از خود گذشتگى در راه مكتب و رسالت را، اين‌گونه به انسان‌ها آموخت.

٦. صراحت لهجه و بى‌پروايى‌

قيام و نهضت امام حسين عليه السّلام آتش‌فشانى بود كه در تاريخ رسالت اسلامى منفجر گشت و به زلزله سهمگينى مى‌ماند كه وجدان واماندگان از يارى حق را بيدار ساخت و سخن زينبده‌اى بود كه همه وفاداران به آرمان و رسالت اسلامى را به تلاش جهت تشكيل جامعه‌اى شايسته و منطبق با اراده خداى متعال و رسول گرامى‌اش فرا خواند.

امام حسين عليه السّلام در جهت آشكار ساختن راه‌هاى انحرافى و طريق صحيح به مسلمانان، از شيوه‌اى استفاده كرد كه با صراحت و بى‌پرده با آنان سخن گويد و اينك هم اوست كه در كمال بى‌پروايى در برابر حاكم ستم پيشه زمان خويش مى‌ايستد و به او هشدار مى‌دهد تا وى را از ادامه طغيان و سركشى و فساد و تباهى‌اش بازدارد ... و نامه‌هايش به معاويه به وضوح و عارى از هر گونه آميختگى، گوياى اين حقيقت است. حضرت در آن نامه‌ها معاويه را بيم مى‌دهد و از ادامه جور و ستمش به وى هشدار مى‌دهد و ميزان گمراهى و