پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٩ - توجه پيامبر به حسين عليه السلام

٣. «انّ إبنىّ هذين ريحانتاى من الدّنيا»[١]؛ اين دو فرزندم (حسن و حسين) گل‌هاى دنيوى منند.

٤. از ابن مسعود روايت شده كه گفت: رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مشغول نماز گزاردن بود كه حسن و حسين وارد شدند و هردو بر پشت پيامبر نشستند، وقتى حضرت سر از سجده برداشت آن‌دو را با مهربانى گرفت، مجددا كه به سجده رفت، آن‌دو نيز دوباره بر پشت او سوار شدند، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله با فراغت يافتن از نماز، يكى از آنان را بر زانوى راست و ديگرى را بر زانوى چپ خود نشانيد و سپس فرمود: آن‌كس كه مرا دوست دارد بايد دوستدار اين دو باشد.[٢]

٥. «حسين منّي و أنا من حسين، أحبّ اللّه من احبّ حسينا، حسين سبط من الأسباط»[٣]؛ حسين از من است و من از حسين، آن‌كس كه حسين را دوست داشته باشد، خدا او را دوست دارد، حسين سبطى از اسباط است.

٦. «الحسن و الحسين خير أهل الأرض بعدي و بعد أبيهما. و أمّهما أفضل نساء اهل الأرض»[٤]؛ حسن و حسين پس از من و پدرشان، برجسته‌ترين ساكنان روى زمين‌اند و مادر گرامى آن‌ها والاترين بانوان روى زمين به شمار مى‌آيد.

٧. «الحسن و الحسين سيّدا شباب أهل الجنّة»[٥]؛ حسن و حسين دو سرور جوانان بهشتى‌اند.

٨. از برّه دختر اميه خزاعى نقل شده كه گفته است: هنگامى كه فاطمه‌

[١] . ارشاد ٢/ ٢٨، صحيح بخارى ٢/ ١٨٨، سنن ترمذى ٥/ ٦١٥ ح. ٣٧٧.

[٢] . مستدرك حاكم ٣/ ١٦٦، كفاية الطالب ٤٢٢، اعلام الورى ١/ ٤٣٢.

[٣] . بحار الانوار ٤٣/ ٢٦١، مسند احمد ٤/ ١٧٢، صحيح ترمذى ٥/ ٦٥٨ ح ٣٧٧٥.

[٤] . بحار الانوار ٤٣/ ٢٦١ و عيون الأخبار الرّضا ٢/ ٦٢.

[٥] . سنن ابن ماجه ١/ ٥٦، ترمذى ٥/ ٦١٤/ ح ٣٧٦٨ و بحار الانوار ٤٣/ ٢٦٥.