درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٩٩ - ه تنظيم احساس نسبت به درآمد

كسى كه به روزى خدا راضى باشد، به خاطر آنچه ندارد، اندوهگين نمى‌شود.

اين جاست كه آسايش، آرامش و راحتى زندگى تأمين مى‌گردد. به همين جهت، در روايات تصريح شده كه راحتى زندگى، در قناعت است‌[١] و انسان قانع، از آسايش روانى برخوردار است.[٢] در حقيقت، كسى كه به آنچه براى او بس است، بسنده كند، به سوى راحتى و آسايش، شتاب كرده‌[٣] و آن را به چنگ آورده است‌[٤] و در نتيجه، زندگى، مايه چشم‌روشنى او مى‌گردد.[٥] پس زيبايى زندگى‌[٦] و لذّت آن، در «قناعت» است.[٧]

بر اساس آنچه گذشت، روشن مى‌شود كه يكى از راه‌هاى مهم پيشگيرى از اعتياد، قناعت به روزى است. افراد قانع، احساس نياز ندارند و در نتيجه، احساس ناكامى و نارضايتى نيز نخواهند داشت و همين امر، زمينه گرايش به اعتياد را از بين مى‌برد. با توجّه به اين كه روزى، يكى از دامنه‌دارترين مسئله‌هاى زندگى ماست، مى‌توان حدس زد كه نقش قناعت در پيشگيرى، و نقش حرص در گرايش به اعتياد، بسيار مهم است. از اين رو بايد براى به وجود آوردن فرهنگ قناعت، تلاش جدّى صورت گيرد.

---

[١]. پيامبر خدا( ص):

القناعة راحة ( اعلام الدين، ص ٣٤١).

[٢]. امام على( ع):

المستريح من الناس القانع‌ ( غرر الحكم، ح ٩٠٧٢).

[٣]. امام على( ع):

من اقتصر علي الكفاف تعجّل الراحة ( همان، ح ٩٢٣٣؛ عيون الحكم والمواعظ، ص ٤٥٨).

[٤]. امام على( ع):

من اقتصر علي بلغة الكفاف فقد انتظم الراحة ( الكافى، ج ٨، ص ١٩، ح ٤؛ كتاب من لايحضره الفقيه، ج ٤، ص ٣٨٥، ح ٥٨٣٤).

[٥]. پيامبر خدا( ص):

من رضي بما رزقه الله قرت عينه‌ ( الأمالى، طوسى، ص ٢٢٥، ح ٣٩٣).

[٦]. امام على( ع):

جمال العيش القناعة ( غرر الحكم، ح ٨٩٩٠؛ عيون الحكم والمواعظ، ص ٢٢٢).

[٧]. امام على( ع):

القناعة لذة العيش‌ ( تاريخ اليعقوبى، ج ٢، ص ٣٢١). أطيب العيش القناعة ( غرر الحكم، ح ٨٩٨٢؛ عيون الحكم والمواعظ، ص ١١٣).