درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٠٤ - ناتمام بودن معنا
است؟ آيا متاع دنيا بهتر از نعمتهاى بهشت است؟ آيا دنيا پايدارتر از آخرت است؟ آيا دنيا جاويد و ماندگار است؟ انسان خردمند، كدام يك را بر مىگزيند؟
براى گروهى، معناى حيات يعنى بهتر خوردن و بهتر پوشيدن و بيشتر لذّت بردن. رهاورد اين زندگى، چيزى جز زباله و كود نيست. اين معنا از زندگى نمىتواند انسان كمالطلب را ارضا كند. از اينرو، هر چه در دنيا بيشتر تلاش مىكند و هرچه بيشتر از سرمايههايش در اين مسير استفاده مىكند، كمتر به آنچه او را ارضا مىكند دست مىيابد و بيشتر از معناى واقعى زندگى دور مىسازد. از اينرو، بر دامنه نارضايتىاش افزوده مىشود. حتى آنان كه به ثروت فراوان مىرسند، چون نياز فطرىشان به معنايى ارزشمند برآورده نمىشود، از درون، گرفته و سرخوردهاند. به همين جهت، پيامبر خدا (ص) مىفرمايد:
إنَّ لِلدُّنيا أبناءً ولِلآخِرَةِ أبناءً فَكونوا مِن أبناءِ الآخِرَةِ ولا تَكونوا مِن أبناءِ الدُّنيا.[١]
همانا براى دنيا فرزندانى است و براى آخرت، فرزندانى. شما از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا مباشيد.
همين معنا از امير مؤمنان امام على (ع) نيز نقل شده است. ايشان پس از پايان جنگ جمل، به مسجد جامع كوفه وارد شد و پس از اقامه دو ركعت نماز، در جمع استقبال كنندگان، سخنرانى طولانىاى ايراد فرمود كه در بخشى از آن، ضمن برحذر داشتن از هواپرستى و آرزوهاى طولانى، مىفرمايد:
لِكُلٍّ مِنهُما (الدُّنيا وَالآخِرَةِ) بَنونَ، فَكونوا مِن أبناءِ الآخِرَةِ ولا تَكونوا مِن أبناءِ الدُّنيا، فَإِنَّ كُلَّ وَلَدٍ سَيَلحَقُ بِأَبيهِ يَومَ القِيامَةِ.[٢]
دنيا و آخرت، هر يك فرزندانى دارند. بكوشيد از فرزندان آخرت باشيد نه دنيا؛ چرا كه در قيامت، هر فرزندى به پدرش ملحق خواهد شد.
[١]. بحار الأنوار، ج ٧٧، ص ١٨٨، ح ١٠.
[٢]. نهج البلاغة، خطبه ٤٢.