درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ٦٧ - ١ نارضايتى، عامل گرايش به اعتياد

فصل دوم: نارضايتى و اعتياد

١. نارضايتى، عامل گرايش به اعتياد

از عوامل گرايش به اعتياد، نارضايتى از زندگى است. افرادى كه از زندگى خود ناراضى هستند، به ميزان احساس خود، فشار روانى سختى را تجربه مى‌كنند. در چنين وضعيتى، اعتياد، يكى از راه‌هاى كاهش فشار روانى است كه به عنوان يك عامل تسكين دهنده، پا به ميدان مى‌گذارد. نتايج برخى از تحقيقات در زمينه عوامل پيش‌بينى‌كننده اعتياد نشان مى‌دهد كه خلق و خوى افسرده مى‌تواند اعتياد نوجوانان را پيش‌بينى كند.[١] فرد افسرده، شاخص‌هاى شناختى مهمّى از: محروميت، منفى‌بافى، يأس از آينده، نارضايتى و ناارزنده‌سازى و ... نسبت به خود دارد كه در يك كلام مى‌توان آن را «اعتقاد به ناكامى و ندارى و غمگينى ناشى از احساس محروميت‌ها» نام‌گذارى كرد. بررسى زارع ده‌آبادى در بين معتادان شهرستان ميبد (١٣٨٦) نشان داده كه در افراد معتاد به مواد مخدّر، ميزان لذّتجويى و راحت‌طلبى، بيشتر از گروه نمونه است.[٢] همچنين تحقيقات مشابهى در بين دانشجويان يكى از دانشگاه‌هاى كشور نشان داد، ٨٢ درصد آقايان و ١٥ درصد خانم‌هاى مورد مطالعه، حداقل يك‌بار ماده مخدّر مصرف كرده‌اند. انگيزه‌هاى مصرف مواد را نيز ابتدا اضطراب با ٤٢/ ٣٤ درصد و سپس لذّتجويى با ٧٨/ ٣٢ درصد، بالاتر از ديگر انگيزه‌ها ذكر

[١]. مجله مطالعات تربيتى و روانشناسى دانشگاه فردوسى.

[٢]. مطالعه و بررسى علل و عوامل مؤثر بر اعتياد به مواد مخدّر در بين مردان ٥٠- ١٥ سال شهرستان ميبد استان يزد در سال ١٣٨٦.