درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٢٩ - دو تفسير ثروت اهل عصيان

مَن ضُيِّقَ عَلَيهِ في ذاتِ يَدِهِ فَلَم يَظُنَّ أنَّ ذلِكَ حُسنُ نَظَرٍ مِنَ اللهِ (لَهُ) فَقَد ضَيَّعَ مَأمولًا، ومَن وُسِّعَ عَلَيهِ في ذاتِ يَدِهِ فَلَم يَظُنَّ أنَّ ذلِكَ استِدراجٌ مِنَ الله فَقَد أمِنَ مَخوفا.[١]

هر كس به تنگ‌دستى دچار شود و گمان نبرد كه اين، نيك‌بينى خدا به اوست، اميد را تباه ساخته و آن كس كه گشاده‌دست گردد و گمان نبرد كه اين، گرفتارى تدريجى خدا براى اوست، خود را از بيمى كه نبايد از آن ايمن باشد، ايمن داشته است.

به همين دليل است كه صابران، در بلاها خداوند را شكر مى‌كنند:

اللَّهُمَ لَكَ الحَمدُ حَمدَ الشّاكِرينَ لَكَ عَلي مُصابِهِم.[٢]

خداوندا! سپاسْ تو را همانند سپاس كسانى كه در مصيبت‌ها شكرگزار تو هستند.

امام زين العابدين (ع) نيز در دعاى خود از خداوند متعال مى‌خواهد كه توفيق شكر به خاطر نداشته‌ها را به وى عنايت كند:

واجعل شكري لك على مازويت عني أوفر من شكري إياك على ماخولتني.[٣]

و سپاس من از تو را به خاطر آنچه كه از من گرفته‌اى، بيشتر از سپاس من از تو به خاطر آنچه به من داده‌اى قرار ده.

واقعيت اين است كه اگر نگاه به بلاها و مصيبت‌ها اصلاح شود، فشار روانى مهار مى‌گردد و نارضايتى به وجود نمى‌آيد و بدين سان، زمينه گرايش به اعتياد نيز از بين مى‌رود.

دو. تفسير ثروت اهل عصيان‌

نگاه به اموال ديگران و تفسير آن، از مسائلى است كه گرايش به اعتياد را سرعت مى‌بخشد. ثروت و مال اهل عصيان از امورى است كه گاه مورد توجّه قرار مى‌گيرد و موجب نارضايتى مى‌گردد. برخى مال ديگران را بسيار مهم و خوب ارزيابى مى‌كنند. اين را

[١]. تحف العقول، ٢٠٦؛ الزهد، حسين بن سعيد، ص ٤٨، ح ٧٥؛ بحار الأنوار، ج ٧٢، ص ٥١، ح ٧٠.

[٢]. زيارت عاشورا.

[٣]. الصحيفه السجادية، ص ١٨٠، دعاى ١.