درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١١٨ - خلاصه بحث

و به امناى او بر آنها وا گذارى و در اين غيبها و جز آنها به او اعتماد كنى.

يكى از مصاديق امور پنهان، فلسفه احكام الهى است. ناآگاهى از علل تشريع احكام مى‌تواند موجب نارضايتى گردد؛ امّا اگر كسى اهل توكّل باشد، به خدا اعتماد خواهد كرد.

بنا بر اين، با كسب شناخت و يقين متناسب، مى‌توان توكّل به خدا را به دست آورد و آن را تقويت نمود. اين عنصر به انسان، احساس قدرتمندى مى‌دهد و در نتيجه، زمينه گرايش به اعتياد را از بين مى‌برد.

خلاصه بحث‌

از آنچه گذشت، روشن شد كه نارضايتى از زندگى، عامل گرايش به اعتياد است و اين نارضايتى، ريشه در فلسفه لذّت، ناآگاهى از خير واقعى، ناهماهنگى انتظارات با واقعيت‌ها، آرزوهاى غير واقعى، فقدان يا ناتمام بودن معنا و احساس بى‌پشتوانگى دارد. از اين رو، براى پيشگيرى از اعتياد، بايد اوّلًا فلسفه لذّت فرد معتاد يا در معرض اعتياد را به فلسفه خير تبديل كرد؛ ثانياً تفسير صحيح خير و خوبى زندگى را براى آنان مشخّص ساخت؛ ثالثاً انتظارات آنان را با واقعيت‌هاى زندگى دنيا تنظيم نمود؛ رابعاً آنان را از آرزوهاى دور و دراز خارج ساخت؛ خامساً نسبت به روزى مقدّر، قناعت داشت؛ سادساً به زندگى آنان معناى واقعى و اصيل زندگى را بخشيد؛ سابعاً تكيه‌گاهى مطمئن براى فرد تنظيم نمود كه چيزى جز خداوند متعال نيست.

با اين اقدامات مى‌توان نارضايتى را از اين افراد دور ساخت و زمينه گرايش به اعتياد را از بين بُرد.