درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١١ - مقدمه دكتر همايون هاشم

[مقدمه دكتر همايون هاشمى‌]

به نام خداى حى توانا

اعتياد، يكى از مشكلات جدّى جوامع امروزى و داراى ابعاد مختلفى است كه از جمله اين ابعاد، بُعد معنوى آن است. بررسى‌هاى انجام شده در داخل و خارج از كشور، از اهميت دينى و معنويت به عنوان عاملى قوى و محافظت‌كننده در پيشگيرى از مصرف مواد روان‌گردان و در غلتيدن به مهلكه اعتياد حكايت دارند و چنانچه فرد يا افرادى از نظر وجود و حضور بُعد دينى- معنوى قوى باشند، احتمال مصرف مواد در آنها بسيار كمتر از ديگران است. به اين ترتيب، استفاده از آموزه‌هاى دينى و برنامه‌ريزى‌هاى مبتنى بر فرهنگ، از جايگاه والاى در برنامه‌هاى پيشگيرانه و درمانى برخوردار است.

استفاده از آموزه‌هاى آسمانى دين مبين اسلام و راهنمايى‌هاى معصومان (عليهم السلام) به خاطر اتّصال آنها به سرچشمه وحى و توحيد الهى، همچون چراغى است فراراه برنامه‌ريزان و سياست‌گزاران و نور هدايتى است براى خروج از تاريكى و گم‌راهى به سمت رستگارى.

بر همين اساس و مبتنى بر اين آموزه وحيانى- كه پيشگيرى، مقدّم بر درمان است- و در راستاى استفاده از توان عظيم و والاى موجود در جامعه دينى كشور در پيشگيرى و درمان اعتياد، سازمان بهزيستى كشور بر آن شد تا موضع مهارت‌هاى زندگى مبتنى بر رويكرد اسلامى را در پيشگيرى از اعتياد، در قالب كتابى براى استفاده همگان و به ويژه صاحب‌نظران برجسته علوم دينى تنظيم نمايد. خدا را شاكريم كه در اين مسير، «پژوهشكده اخلاق و علوم انسانى» دار الحديث به يارى سازمان شتافت و همكاران گران‌قدر اين مجموعه علمى و دينى، اثرى در خور در اين زمينه فراهم ساختند كه اگر