نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩٥ - بر «صبر»، «يقين»، «عدالت» و «جهاد»؛
٢٥٦- تندرستى مولود كمى حسادت است.
٢٥٧- به «كميل بن زياد نخعى» فرمود: اى كميل! خاندانت را فرمان ده كه روزها در كسب فضايل و مكارم بكوشند و شبها در انجام حوايج مردمى كه خوابند تلاش كنند.
سوگند به كسى كه تمام صداها را مىشنود هركس سرور و خوشحالى در قلبى ايجاد كند، خداوند از آن سرور، برايش لطفى مىآفريند كه هرگاه مصيبتى بر او نازل شود، اين لطف همچون آب به سوى آن سرازير مىشود، تا آن مصيبت را از وى دور سازد، همان گونه كه ساربان شتر غريب را از گلّه دور مىسازد.
٢٥٨- آن گاه كه فقير و نيازمند شديد، با خداوند به وسيله صدقه تجارت كنيد.
٢٥٩- وفادارى در برابر پيمان شكنان، پيمان شكنى در پيشگاه خدا و پيمان شكنى با آنان وفادارى در نزد خداست.
٢٦٠- چه بسيارند گنهكارانى كه خدا به آنها احسان مىكند، احسانى كه مقدّمه هلاكت و شدّت عذاب آنهاست، و چه بسيارند كسانى كه به خاطر خطاپوشى مغرور مىشوند و بر اثر ذكر خير مردم مفتون مىگردند. در حالى كه خداوند هيچ كس را به آزمايش، همچون مهلت دادن آزمون نكرده است.
شريف رضى رحمه الله مىگويد: اين سخن سابقاً (حكمت ١١٦) گذشت جز اين كه در اينجا اضافهاى مفيد وجود دارد.