نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٩ - خطبه ٢٠٤
تا آن دم كه خداوند سر منزل تو را كه در آن اقامت گزيدهاى برايم انتخاب كند.
بزودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت كه امّتت در ستم كردن به وى اجتماع كرده بودند؛ سرگذشت وى را از او بى پرده بپرس و چگونگى را از وى خبر گير! وضع اين چنين است در حالى كه هنوز فاصلهاى با زمان حيات تو نيفتاده و يادت فراموش نگرديده است!
سلام من به هر دوى شما باد! سلام وداع كننده! نه سلامى كه ناخشنود يا خسته دل باشد، اگر از خدمت تو باز مىگردم از روى ملامت نيست! و اگر در كنار قبرت اقامت گزينم نه به خاطر سوء ظنّى است كه به وعده نيك خدا در مورد صابران دارم!
خطبه ٢٠٣
كه درباره زهد در دنيا و تشويق به آخرت فرموده است
اى مردم! دنيا سراى گذر است و آخرت خانه قرار و هميشگى! پس از گذرگاه خويش براى سر منزل استقرار خود توشه تهيّه كنيد! و پردههاى خويش را در پيش كسى كه ازاسرارتان آگاه است ندريد! پيش از اين كه بدنتان از جهان خارج گردد، قلبتان را از آن خارج سازيد! در دنيا آزمايش مىشويد و براى غير از آن آفريده شدهايد. آن دم كه كسى بميرد مردم مىگويند: چه باقى گذاشت؟ ولى فرشتگان مىگويند چه چيز پيش فرستاده؟ خدا پدرتان را رحمت كند! مقدارى از ثروت خويش را از پيش بفرستيد، تا به عنوان قرض (در پيشگاه خدا) برايتان باقى بماند، و همه را مگذاريد كه فريضه سنگينى برايتان خواهد داشت (و آن پاسخگويى روز قيامت است).
خطبه ٢٠٤
كه همواره اصحاب خويش رابا آن مخاطب مىساخته است
خدا شما را رحمت كند، آماده حركت شويد كه نداى رحيل و كوچ در ميان شما بلند شده است. علاقه به اقامت در دنيا را كم كنيد!