نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١ - خطبه ١٦٨
خطبه ١٦٧
كه در آغاز خلافتش ايراد فرموده
خداوند كتابى هدايت كننده و راهنما (براى انسانها) فرستاده، نيكى و بدى، خير و شر را آشكارا در آن بيان فرمود- بنابراين راه خير و نيكى را در پيش گيريد كه هدايت مىشويد و از شرّ و بدى اعراض كنيد تا در جاده مستقيم قرار گيريد.
فرائض! فرائض! در عمل به آنها كوتاهى نكنيد و آنها را به خوبى انجام دهيد كه شما را به سوى بهشت مىبرند، خداوند محرّماتى قرار داده كه بر كسى پوشيده نيست و آنچه را حلال فرموده در آن عيبى ديده نمىشود. احترام مسلمان از تمام آنچه در پيشگاهش محترم است، بالاتر شمرده و حفظ حقوق مسلمانان را به وسيله اخلاص و توحيد، تضمين كرده است.
«مسلمان كسى است كه مسلمانان از زبان و دستش در امان باشند» مگر آنجا كه حق اقتضا كند و آزار رساندن به هيچ مسلمانى جز در مواردى كه موجبى (به حكم خدا) داشته باشد روا نيست.
به سوى امر همگانى يعنى مرگ كه مخصوص يكايك شماست مبادرت ورزيد. مردم ديگر پيشاپيش شما مىروند و قيامت از پشت سر شما بانگ مىزند (و به پيش مىراند) سبكبار گرديد تا به قافله ملحق شويد!، كه پيشينيان در انتظار بازماندگانند (تا همه از دنيا كوچ كنند و در قيامت مبعوث گردند).
از خدا بترسيد و تقوا پيشه كنيد كه شما در پيشگاه خداوند مسئول بندگان و شهرها و آباديها هستيد؛ زيرا (از همه چيز) حتّى از خانهها و حيوانات بازپرسى خواهيد شد. خداى را اطاعت كنيد و او را عصيان منماييد. هر نيكى مشاهده كرديد آن را انتخاب كنيد و اگر شرّ و بدى يافتيد از آن اعراض نماييد.
خطبه ١٦٨
پس از بيعت با امام عليه السلام گروهى از يارانش پيشنهاد كردند: خوب بود آنان را كه در كشتن عثمان دست داشتند كيفر مىكردى، امام در پاسخشان فرمود:
اى برادران! از آنچه شما مىدانيد بى اطّلاع نيستم، امّا اين قدرت را از كجا به دست آورم؟