نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٥ - و من خطبة له (ع) (١٤٩)
خطبه ١٤٩
كه قبل از مرگ خويش فرموده
اى مردم! هر كس از آنچه فرار مىكند (مرگ)، در همان حال فرار آن را ملاقات خواهد كرد. اجل سرآمد زندگى و پايان حيات و فرار از آن رسيدن به آن خواهد بود!
چه روزهايى كه من به بحث و كنجكاوى از اسرار و حقيقت اين امر (اجل) پرداختم، ولى خداوند جز اخفاى آن را نخواست. هيهات، علمى است پنهان و مربوط به عالم غيب!
امّا وصيت من اين است كه: هيچ چيز را شريك خدا قرار ندهيد (و جز خدا را نپرستيد) و درباره «محمّد صلى الله عليه و آله» اين است كه سنّت و شريعت او را ضايع مگردانيد، اين دو ستون محكم رابر پا داريد و اين دو چراغ پر فروغ را فروزان نگهداريد و مادام كه از حق منحرف نگشتهايد هيچ نقص و مذمّتى نخواهيد داشت؛ براى هر كس به اندازه تواناييش وظيفهاى تعيين و به افراد جاهل و نادان تخفيف داده شده است؛ پروردگارى رحيم، دينى استوار و امام و پيشوايى آگاه داريد.
من ديروز رهبر و همراه شما بودم، امروز مايه عبرت شمايم و فردا از شما جدا خواهم شد؛ خداوند من و شما را مشمول رحمت خويش گرداند.
اگر من از اين ضربت در اين لغزشگاه (دنيا) نجات يابم، (شما به مقصود خود رسيدهايد) و اگر گامها بلغزد و از اين جهان رخت بر بندم، ما نيز (مانند ديگران) درسايه شاخهها و مسير وزش بادها و زير سايه ابرهاى متراكم آسمان كه پراكنده شدند و آثارشان در روى زمين محو شد، خواهيم بود. من از همسايگان شما بودم كه چند روزى بدنم در كنار شما زيست و به زودى از من جسدى بى روح و ساكن، پس از آن همه حركات، و خاموش پس از آن همه گفتار، باز خواهد ماند؛ (هم اكنون) بايد سكوت من، بىحركتى دست و پا و چشمها و اندامم، موجب پند و اندرز و موعظه شما گردد، زيرا اين حالت براى كسانى كه بخواهند عبرت گيرند از هر منطق رسا و گفتار مؤثّر، عبرتانگيزتر است. وداع و خداحافظى من با شما، وداع و خداحافظى كسى است كه آماده ملاقات پروردگار است! فردا ارزش ايّام زندگى مرا به خوبى خواهيد دانست و مكنونات خاطر و ناراحتى درونيم برايتان آشكار خواهد شد و پس از آن كه جاى مرا خالى ديديد و ديگرى به جاى من نشست، كاملًا مرا خواهيد شناخت!