نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٣ - خطبه ٩٦
موعظه مردم
خدا شما را رحمت كند، بر طبق نشانه هاى روشن (و قوانين و احكام واضح او) عمل كنيد كه راه روشن است ... و شما را به خانه امن و امان دعوت مىكند.
هم اكنون در منزلگاهى هستيد كه مىتوانيد با فرصت و وقتى كه داريد رضايت خدا را جلب كنيد، پرونده ها هنوز گشوده، قلمها آماده نوشتن، بدنها سالم، زبانها گويا و آزاد، توبه پذيرفته و اعمال قبول مىگردد.
خطبه ٩٥
كه در آن اشاره به مقامات رسول خدا صلى الله عليه و آله نموده است.
او را در زمانى فرستاده كه مردم در حيرت و گمراهى سرگردان بودند، و در فتنه و جهل و فساد غوطهور، هوا و هوسهاى سركش آنها را به سوى خود جذب كرده، تكبّر و خودخواهى آنها را از جاده حق دور ساخته بود، جهل و نادانى آنها را سبك مغز بار آورده و در كارهاى خود مضطرب و حيران ساخته و به جهل و نادانى مبتلا گشته بودند، در اين هنگام پيامبر صلى الله عليه و آله در نصيحت و اندرز آنها كوشش كرد و خود را به راه راست رهنمون شد و به سوى حكمت و دانش و موعظه نيكو دعوت كرد.
خطبه ٩٦
كه در آن از خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله سخن به ميان آورده است
ستايش مخصوص خداوندى است كه نخستين وجود بوده، پس چيزى قبل از او نبوده و آخرين وجود است، پس چيزى بعد از او نخواهد بود (ازلى و ابدى است)، آنچنان آشكار است كه از او آشكارتر چيزى نيست و آنچنان مخفى است كه چيزى از او مخفىتر نتوان يافت (يعنى اصل وجودش از همه چيز آشكارتر و كنه ذاتش از همه چيز مخفىتر است).