نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠ - چرا نهج البلاغه را جمع آورى كردم؟
است و منبع بلاغت و پديدآورنده آن مىباشد. مكنونات بلاغت به وسيله او آشكار گرديده، و قوانين و اصول آن از او گرفته شده، تمام خطبا و سخنرانان به او اقتدا نموده؛ و همه واعظان بليغ از سخن او استمداد جستهاند. با اين همه او هميشه پيشرو است و آنها دنباله رو، او مقدّم است و آنها مؤخّر، زيرا سخن او كلامى است كه آثار علم الهى و رايحه سخن پيامبر را به همراه دارد.
من خواسته آنها را اجابت كردم و اين كار را شروع نمودم، در حالى كه يقين داشتم سود ونفع معنوى آن بسيار است، و بزودى همه جا را تحت سيطره خود قرار خواهد داد. منظورم اين بود كه علاوه بر فضايل بىشمار ديگر، بزرگىِ قدر و شخصيت على عليه السلام را از اين نظر روشن سازم، و او تنها فردى است از ميان تمام گذشتگان كه به آخرين مرحله فصاحت و بلاغت رسيده، گفتار او اقيانوسى است بىكرانه، كه سخن هيچ بليغى به پاى آن نمىرسد.
من خواستم در اين مورد در افتخار به امام به قول شاعر معروف «فرزدَق» متمثل شوم كه: در مورد افتخار به پدران خود به شخصى به نام «جرير» خطاب مىكند:
|
اولئِكَ آبائى فَجَئْنى بِمِثْلِهِمُ |
اذا جَمَعَتْنا يا جَريرُ الَمجامِعُ |