نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٣ - خطبه ٨٥
خطبه ٨٥
كه در آن هشت قسمت از صفات جلال خداوند آمده است
گواهى مىدهم كه جز (اللّه) خداى بى شريك، معبودى نيست، همان مبدأ نخستينى كه پيش از او چيزى نبوده، و آخرى كه انتها ندارد، صفاتش در وهم نيايد، و عقلها چگونگى كنه ذاتش را درك نكنند، تجزيه و تبعيض در او راه ندارد، و چشمها و قلبها توانايى احاطه به او را پيدا نمىكنند.
اى بندگان خدا از آنچه عبرت آور و منفعت بخش است پند بگيريد، و از آيات روشن در عبرت فرو رويد، و از انذارهاى رسا و بليغ، خوف و وحشت نماييد، و از يادآورى و مواعظ، بهرهمند گرديد، آن چنان كه گويا چنگال مرگ در پيكر شما فرو رفته، و علاقه و آرزوها از شما رخت بربسته، و شدايد و سختيهاى مرگ و آغاز حركت به سوى رستاخيز به شما هجوم آورده؛ همان روز كه «همراه هركس گواه و سوق دهندهاى است.» [١] سوق دهندهاى كه تا صحنه قيامت او را مىراند، و شاهدى كه به اعمال او گواهى مىدهد.
قسمت ديگر اين خطبه درباره صفت بهشت است
درجاتى است يكى از ديگرى برتر، و سرمنزلهايى است متفاوت، نعمتهايش پايان ندارد، ساكنانش از آن كوچ نخواهند كرد، آنها كه هميشه در آنند هرگز پير نشوند، و آنان كه در آن مسكن گزيدهاند، گرفتار شدايد نخواهند شد.
[١]. سوره ق، آيه ٢١.