پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦١ - ٥- سوره هَل اتى

٥- سوره هَل اتى‌

سوره‌ «هل اتى» يكى ديگر از اسناد مهم فضيلت على عليه السلام و اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله است. دقّت در محتواى اين سوره و تعبيرات آن و همچنين شأن نزولى كه براى آن ذكر شده پرده از روى مسائل زيادى بر مى‌دارد.

درست است كه آيات اين سوره، يك بحث كلى را مطرح مى‌كند ولى هفده آيه آن كه از آيه‌ انَّ الابْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَاسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً «به يقين ابرار (و نيكان) از جامى مى‌نوشند كه باعطر خوش آميخته است» [١] آغاز مى‌شود و تا آيه ٢٢ ادامه دارد.

درباره گروهى به عنوان‌ «ابْرار» (نيكان)) سخن مى‌گويد؛ ولى شأن نزول‌ها و روايات متعددى كه در منابع معروف اسلامى وارد شده، نشان مى‌دهد كه مصداق اتم و اكمل ابرار در اين آيه، على عليه السلام و فاطمه و حسن و حسين عليهما السلام بوده‌اند.

قابل توجه اينكه در اين آيات هفده گانه از انواع نعمت‌هاى بهشتى، و برترين و بالاترين آنها- اعم از معنوى و مادى- بحث شده است. باغهاى بهشتى، چشمه‌هاى شراب طهور بهشتى، لباس‌ها، زينت‌ها، غذاها، تخت‌ها و سريرها، خدمت‌كاران، بالاخره نعمت‌هاى بزرگ و ملك عظيم سخن مى‌گويد؛ تنها نعمتى كه در لابِ‌لاى اين همه نعمت به آن اشاره نشده همان همسران و حوريان بهشتى است كه بعضى از آگاهان به رموز قرآن مى‌گويند اين امر به احترام بانوى اسلام فاطمه زهرا عليها السلام بوده است.

[١]. سوره هل أَتى‌، آيه ٥.