پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٢ - آثار انتظار ظهور مهدى عليه السلام

٣٣ (چنانكه گذشت) دوّم سوره‌ «فتح» آيه ٢٨، سوم سوره‌ «صف» آيه ٩.

اين تكرار نشان مى‌دهد كه قرآن مجيد با تأكيد هر چه بيشتر اين مسأله را پى‌گيرى كرده است.

در حديث ديگرى كه در منابع اهل سنّت از ابوهريره نقل شده است مى‌خوانيم:

منظور از جمله‌ لِيُظْهِرَهُ عَلى الدِّينِ كُلِّهِ‌، خروج عيسى بن مريم عليه السلام است (و مى‌دانيم خروج عيسى بن مريم عليه السلام طبق روايات اسلامى به هنگام قيام مهدى عليه السلام است). [١]

اين بحث را با حديث ديگرى از قتاده مفسّر معروف نقل شده است به پايان مى‌بريم؛ او در تفسير اين آيه مى‌گويد: «الَاديانُ سِتَّةٌ: الَّذينَ آمَنُوا، وَالَّذينَ هادُوا، وَالصّابِئِيْنَ، و النَّصارى، وَالَمجُوسُ، وَالَّذينَ اشْرَكُوا، فَالَادْيانُ كُلُّها تَدْخُلُ فى دِيْنِ الاسْلامِ»: «در عالم شش دين وجود دارد: الذين آمنوا (مسلمانان)، يهود، ستاره پرستان، نصارى، مجوس و مشركان، همه اين اديان داخل در اسلام مى‌شوند». [٢]

روشن است كه اين معنى به طور نهايى هنوز تحقق نيافته، و جز در عصر قيام مهدى عليه السلام حاصل نمى‌شود.

اين نكته نيز قابل ملاحظه است كه منظور از ميان رفتن آيين يهود و مسيحيّت به طور كامل نيست؛ بلكه منظور حاكميّت اسلام بر همه جهان است (دقت كنيد).

آثار انتظار ظهور مهدى عليه السلام‌

بعضى از ناآگاهان چنين پنداشته‌اند كه اتنظار ظهور مهدى عليه السلام بر اساس آيات و روايات فوق، ممكن است سبب ركود و عقب ماندگى، يا فرار از زير بار مسؤوليّت‌ها، و تسليم در برابر ظلم و ستم گردد. چرا كه اعتقاد به اين ظهور بزرگ مفهومش قطع‌

[١]. الدّر المنثور، جلد ٣، صفحه ٢٣١.

[٢]. همان مدرك.