پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢ - پاسخ به چند سؤال

و متداول است.

گذشته از همه اينها به فرض كه تمام اين تكلّفات را بپذيريم، آن همه روايات را چه كنيم؟ آيا مى‌شود از رواياتى با آن وسعت و كثرت و صراحت كه اهل بيت عليهم السلام را منحصر در پنج نفر مى‌كند صرف نظر كرد؟ يا آنها را حديث ضعيف شمرد؟ اگر اين احادث متواتر و قوى نباشند اصلًا حديث متواتر و صحيحى نخواهيم داشت، اگر اين روايات صراحت ندارد كدام روايت در اداى مضمون‌اش صرحى است؟!

از همه شگفت انگيزتر سخنى است كه از عكرمه نقل شده است، مى‌گويد: «مَنْ شاءَ باهَلْتُهُ انَّها نَزَلَتْ فى نِساءِ النَّبى»! صلى الله عليه و آله‌: «هر كس بخواهد من حاضرم با او مباهله كنم كه اين آيه درباره همسران پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شده است»! [١] و در عبارت ديگرى از او نقل شده‌ «انَّ عكرمةَ كانَ يُنادى فى السُّوق انَّ قولَهُ تَعالى‌ انما يريد اللَّه ... نَزَل فى نساءِ النبى»: «او در بازار صدا مى‌زد كه آيه‌انما يريداللَّه ... در باره همسران پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شده است»! [٢]

راستى شگفت‌آور است؛ مگر مسائل علمى و استدلالى را مى‌توان با مباهله و فريا در سر بازارها اثبات كرد؛ آن هم مبحثى كه اين همه دلائل و شواهد و قرائن دارد.

پيامبر صلى الله عليه و آله به دور پنج نفر عبا مى‌كشد كه آنها را دقيقاً مشخص كند و مخاطب سازد و حتى ام سلمه و عايشه را در آن محدوده راه نمى‌دهد، و شش ماه يا هشت ماه و نه ماه، مرتب پشت خانه فاطمه عليها السلام اين جمله را تكرار مى‌كند كه منظور از اين آيه شمائيد، و واژه‌ «انَّما» كه دليل بر حصر است در آغاز آيه كاملًا چشم گير است.

و پيامبر صلى الله عليه و آله با اين همه تأكيدات پياپى هر گونه شبهه را زايل كند، ولى عكرمه با اگيزه هايى كه خودش بهتر مى‌داند مى‌خواهد با مباهله غير آن را ثابت كند و در

[١]. تفسير روح المعانى، جلد ٢٢، صفحه ١٢.

[٢]. همان مدرك، صفحه ١٣.