پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٢ - زمين از حجت الهى خالى نمىماند

رها سازد» [١] حتى در بعضى از اين احاديث آمده است كه اگر امام و حجت الهى ساعتى در زمين نباشد؛ زمين متزلزل مى‌شود، و اهلش را فرو مى‌برد. [٢]

و در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه مى‌فرمود: «لَوْ كانَ النّاسُ رَجُلَيْنِ لَكانَ احَدُهُما الامامُ»: «اگر مردم (جهان) تنها دو نفر باشند يكى از آن‌ها امام است»، و در ذيل همين حديث آمده است: «وَ انَّ آخِرُ مَنْ يَمُوتُ الامامُ»: «آخرين كسى كه در جهان از دنيا مى‌رود امام است». [٣]

علاوه بر هيجده حديث بالا در نهج البلاغه نيز با صراحت به اين معنى اشاره شده است، در بيانات مهمى كه على عليه السلام به كميل بن زياد فرمود، چنين مى‌گويد: «اللّهُمَ بَلى لاتَخْلُو الارضُ مِنْ قائِمٍ لِلّهِ بَحُجَةٍ، امّا ظاهِراً مَشْهوراً وَ امّا خائِفاً مَغْمُوراً، لِئَلّا تَبْطُلَ حِجَجُ اللَّهِ وَ بَيِناتُهُ»:

«آرى هرگز روى زمين خالى نمى‌شود از كسى كه با حجت الهى قيام كند، خواه ظاهر باشد و آشكار و يا ترسان و پنهان، تا دلائل خداوند و نشانه‌هاى روشن او از ميان نرود». [٤]

مرحوم علامه مجلسى نيز در جلد ٢٣ بحار الانوار در باب «الاضطرار الى الحجة» (باب «نياز به وجود حجت الهى») نيز ١١٨ حديث در اين زمينه نقل كرده كه قسمتى از آن همان احاديث اصول كافى است و قسمت هاى زيادترى از كتب ديگر بر آن افزوده است. [٥]

به اين ترتيب مسأله وجود يك حجت الهى در هر عصر و زمانى در روى زمين يكى از مسائل مسلم در مكتب اهل بيت عليهم السلام است، تا آن‌جا كه در حديثى از امام موسى بن جعفر عليه السلام مى‌خوانيم كه زمين حتى براى يك چشم بر هم زدن از حجت‌

[١]

[٢]. همان مدرك، حديث ١١ و ١٢ و ١٣.

[٣]. همان مدرك، حديث ٣، (باب انه لو لم يبق الارجلين احدهما الامام).

[٤]. نهج البلاغه، خطبه ١٤٧.

[٥]. بحار الانوار، جلد ٢٣، از صفحه ١- ٥٦.