پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢ - ٨- آيه «وصالح المؤمنين»

٨- آيه «وصالح المؤمنين»

در آيه ٤ سوره‌ «تحريم»، مى‌خوانيم كه خداوند بعضى از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله را كه تخلفى كرده بودند مخاطب ساخته مى‌گويد: وَ انْ تَظاهَرا عَلَيهِ فَانَّ اللَّهَ هُوَ مَولاه وَ جَبْريلُ وَ صَالِحُ المُؤمنينَ وَالملائِكَة بَعدَ ذالِكَ ظهيرٌ:

«اگر بر ضد او دست به دست هم دهيد (كارى از پيش نخواهيد برد) زيرا خداوند ياور اوست و جبرئيل همچنين و مؤمنان صالح و فرشتگان بعد از آنان پشتيبان اويند».

«صالح المؤمنين» همه افراد با ايمان شايسته و صالح و درستكار را شامل مى‌شود كه يار و ياور پيامبراند، نه تنها اصحاب و ياران صالحى كه در عصر او بودند بلكه از يك نظر مؤمنان صالح قرون و اعصار ديگر را نيز در بر مى‌گيرد، كه هر كدام به نوعى به يارى اسلام و پيامبر صلى الله عليه و آله و مكتبش بر مى‌خيزند.

ولى مهم اينجا است كه در روايات متعدد «صالح المؤمنين» به على عليه السلام تفسير شده است و نشان مى‌دهد كه او برترين و كامل‌ترين مصداق اين آيه است و با توجه به اين‌كه در كنار جبرئيل قرار گرفته، عظمت مقام او و اهميت اين فضيلت به خوبى آشكار مى‌شود.

آرى بعد از خداوند و جبرئيل امين، برترين يار و ياور پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در تمام طول عمر، على عليه السلام بود. بنابراين چه كسى جز او مى‌تواند شايسته خلافت و جانشينى او باشد؟ آيا اين روايات دليل بر اين نيست كه او افضل امت و برترين خلق‌