پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٣ - شأن نزول

٢- آيه ولايت‌

آيه ديگرى كه مسأله امامت خاصّه را دنبال مى‌كند آيه ولايت است. مى‌فرمايد:

انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذين آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلوةَ وَ يُؤتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‌:

«سرپرست و ولىّ شما، تنها خداست و پيامبر او و كسانى كه ايمان آورده اند؛ همانها كه نماز را بر پا مى دارند، و در حال ركوع، زكات مى دهند.» [١]

شأن نزول‌

بسيارى از مفسّران و محدثان در شأن نزول اين آيه نقل كرده‌اند كه اين آيه در شأن على عليه السلام نازل شده است.

سيوطى در الدّرالمنثور در ذيل اين آيه از ابن عباس نقل مى‌كند كه على عليه السلام در حال ركوع نماز بود كه سائلى تقاضاى كمك كرد و آن حضرت انگشترش را به او صدقه داد، پيامبر صلى الله عليه و آله از او پرسيد: «چه كسى اين انگشتر را به تو صدقه داد؟»، اشاره به على عليه السلام كرد و گفت: «آن مرد كه در حال ركوع است».

در اين هنگام آيه‌ انَّما وَلِيُّكُمْ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌ ... نازل شد. [٢]

در همان كتاب روايات متعدّد ديگرى به همين مضمون از ابن عباس و سلمة بن‌

[١]. سوره مائده، آيه ٥٥.

[٢]. تفسير الدر المنثور، جلد ٢، صفحه ٢٩٣.