پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٠ - آيه قربى در احاديث اسلام
سال، و از آن پس هزار سال، عبادت كند، تا همچون مشك خشك و كهنهاى شود اما محبت ما را نداشته باشد خداوند او را به صورت در آتش مىافكند، سپس اين آيه را (به عنوان شاهد) تلاوت فرمود: قُلْ لا اسئِلُكُمْ عَلَيهِ اجراً الّا المَوَدَّةَ فى القُربى. [١]
٣- سيوطى مفسّر معروف اهل سنت در الدّر المنثور ذيل آيه مورد بحث از مجاهد، از ابن عباس نقل مىكند كه پيامبر صلى الله عليه و آله در تفسير آيه: قُلْ لا اسئَلُكُمْ عَلَيهَ اجراً فرمود: «ان تَحفَظُونى فى اهلِ بَيتى وَتُودّوهُمْ بى»: «منظور اين است كه حق مرا در اهل بيتم حفظ كنيد و آنها را به خاطر من دوست بداريد». [٢]
٤- احمد حنبل در فضائل الصحابه از سعيد بن جبير از عامر نقل مىكند:
هنگامى كه آيه قُلْ لا اسئَلُكُم عَلَيهِ اجراً الّا المَوَدَّهَ فى القُربى نازل شد مردم سؤال كردند اى رسول خدا! ذوالقرباى تو كه مودت و محبت آنها بر ما واجب است چه كسانى هستند؟ فرمود: «علىّ و فاطمةُ وَ ابناهما وَ قالَها ثَلاثاً»: «على و فاطمه و دو پسر آنها، اين سخن را سه بار تكرار كرد»! [٣]
همين معنى را با تفاوت اندكى قرطبى در تفسير آيه از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل كرده.
٥- حافظ ابونعيم اصفهانى در حلية الاولياء از جابر نقل مىكند كه مرد عربى خدمت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيد و عرض كرد: «اى محمد! سلام را بر من عرضه كن!» فرمود: «شهادت مىدهى به اينكه معبودى جز اللَّه نيست، يگانه است وشريكى ندارد، و اينكه محمد صلى الله عليه و آله و رسول او است؟»
عرض كرد: آيا اجر و پاداشى در برابر آن از من مىطلبى؟ فرمود: «لا، الّا المَودَّةَ
[١]. همان مدرك، صفحه ١٤١.
[٢]. الدّر المنثور، جلد ٦، صفحه ٧.
[٣]. احقاق الحق، جلد ٣، صفحه ٢.