پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٩ - امامان دوازده گانه

پيروان اين مكتب خواهيم بود؛ و دنياى اسلام از تفاهم و انسجام بهترى برخوردار خواهد شد.

از اصل سخن دور نشويم، در آيات قرآن، اشاراتى به ائمّه معصومين اهل بيت عليهم السلام ديده مى‌شود و با كمك رواياتى كه در منابع معروف اسلامى در تفسير اين آيات وارد شده، اين اشارات روشن تر و آشكارتر مى‌گردد.

اين آيات متعدّد است و در ذيل، تنها به قسمتى از آن اشاره مى‌كنيم: بخشى از اين آيات در آغاز بحث از ولايت و امامت على عليه السلام گذشت، از جمله:

١- آيه‌ انَّما يُرْيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الِّرجْسَ اهْلَ الْبَيْتِ‌ [١] به شهادت محتوايش، و همچنين رواياتى كه در شرح و تفسير آن از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در منابع معروف اسلامى آمده است، مفهومش عامّ است يعنى علاوه بر على عليه السلام ساير ائمّه معصومين عليهم السلام، مخصوصاً امام حسن و امام حسين عليهما السلام را كه به نام آنها اين روايات تصريح شده است شامل مى‌شود.

٢- آيه‌ قُلْ لااسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اجْراً الَّاالْمَوَدَّةَ فى الْقُرْبى‌ [٢] نيز اشاره اجمالى به همه امامان معصوم دارد و در روايات متعدّدى كه از سعيد بن جبير و ابن عبّاس از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است تصريح شده كه منظور از «قربى» در اين آيه، على عليه السلام و فاطمه عليها السلام و فرزندان آنها است، و در بعضى تصريح به نام امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام نيز شده است.

براى توضيح بيشتر به شواهد التنزيل و ساير منابعى كه هنگام شرح اين آيه ذكر كرديم، مراجعه فرمائيد. [٣]

٣- آيه‌ اطِيْعُواللَّهَ وَاطيعُوالرَّسُولَ وَ اولِى الامْرِ مِنْكُمْ‌ [٤] نيز همين گونه است؛ زيرا

[١]. سوره احزاب، آيه ٣٣.

[٢]. سوره شورى، آيه ٢٣.

[٣]. در شواهد التّنزيل، شش روايت به طرق مختلف در اين زمينه آورده است (جلد ٢، صفحه ١٣٠- ١٣٤).

[٤]. سوره نساء، آيه ٥٩.