پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٦ - ١٩- آيه اذُن واعِيَة

١٩- آيه اذُن واعِيَة

در آيه ١٢ سوره‌ (حاقه» مى‌خوانيم: لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً و تَعِيَها اذُنٌ واعِيَةٌ: «تا آن را وسيله تذكّرى براى شما قرار دهيم و گوشهاى شنوا آن را دريابد (و درك كند»

سيوطى در الدّرالمنثور از شش طريق از بريده صحابى معروف از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه به على عليه السلام فرمود: «انَّ اللَّهَ امَرَنى انْ ادْنيَكَ ولااقْصيَكَ، وَانْ اعَلِّمَكَ وَ انْ تَعِىَ، و حَقُّ لَكَ انْ تَعِىَ، فَزَلَتْ هذِهِ الآيَةُ: وَ تَعيَها اذُنٌ واعِيَةُ»: «خداوند به من امر فرموده كه تو را به خود نزديك سازم و دور نكنم، و تو را تعليم دهم، و تو نگهدارى كنى، و شايسته تو است كه چنين باشى، در اين هنگام اين آيه نازل شد وَ تَعِيَها اذُنٌ واعِيَة «گوشهاى شنوا آن را دريابد (رك كند). [١]

در همان كتاب از ابونعيم اصفهانى در حلية الاولياء از على عليه السلام نقل مى‌كند كه پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود. ... (سپس همان مضمون حديث بريده را ذكر مى‌كند و در پايان آن مى‌افزايد «فَانْتَ اذُنٌ واعِيَةُ لِعِلْمى»: «تو گوشهاى نگهدارنده علم و دانش منى». [٢]

و باز در همان كتاب از پنج طريق از «مَكْحُولْ» (يكى از خدمتكاران پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند، هنگامى كه آيه‌ وَتَعِيَها اذُنَ واعِيَةُ نازل شد پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از پروردگارم تقاضا كرده‌ام كه اين گوش شنوا و نگهدارنده را گوش على عليه السلام قرار دهد» مكحول مى‌گويد: پس از آن على عليه السلام مى‌فرمود: «سخنى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نشنيدم كه‌

[١]. الدر المنثور، جلد ٦، صفحه ٢٦٠.

[٢]. الدرالمنثور، جلد ٦، صفحه ٢٦٠.