پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٧ - ١٩- آيه اذُن واعِيَة

آن را فراموش كنم». [١] و نيز زمخشرى در كشّاف حديث اخير را نقل كرده، بى آنكه بر آن ايرادى بگيرد. [٢]

جمعى ديگر از مفسّران مانند فخر رازى در تفسير كبير [٣] و آلوسى در روح المعانى‌ [٤] و برسوئى در روح البيان‌ [٥] و قرطبى در تفسير جامع‌ [٦] همگى ذيل آيه مورد بحث حديث اخير را نقل كرده‌اند.

طبرى نيز در تفسير خود، اين حديث و بعضى از احاديث ديگر را در اين زمينه آورده است. [٧]

حاكم حسكانى در شواهد التنزيل‌ سيزده حديث‌ در ذيل اين آيه ذكر كرده است كه از راويان مختلف نقل شده، و سلسله سند آنها به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله منتهى مى‌شود، تعدادى از اين احاديث از مكحول خدمتگزار پيامبر صلى الله عليه و آله، و بعضى از بريده و بعضى از شخص على بن ابيطالب عليه السلام و بعضى از جابربن عبداللَّه انصارى است كه نمونه‌هاى آنها را در ذيل مطالعه مى‌فرمائيد.

در حديثى از ابوالدنيا از على عليه السلام مى‌خوانيم هنگامى كه آيه‌ وَتَعِيَها اذُنُ واعِيَةُ نازل شد، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به من فرمود: «اى على! من از خدا تقاضا كردم كه مصداق آن را گوش تو قرار دهد» (آنچه را مى‌شنوى حفظ كنى و بكار بندى و منتشر سازى). [٨]

در حديث ديگرى از مكحول مى‌خوانيم هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله آيه‌ وَتَعِيَها اذْنٌ واعِيَة» را تلاوت فرمود رو به سوى على عليه السلام كرد و گفت: «سألْتُ اللَّهَ انْ يَجّعَلَها اذُنَكَ»:

[١]. الدرالمنثور، جلد ٦، صفحه ٢٦٠.

[٢]. كشّاف، جلد ٤، صفحه ٦٠٠.

[٣]. فخر رازى، جلد ٣٠، صفحه ١٠٧.

[٤]. روح المعانى، جلد ٢٩، صفحه ٤٣.

[٥]. روح البيان، جلد ١٠، صفحه ١٣٦.

[٦]. قرطبى، جلد ١٠، صفحه ١٣٦.

[٧]. طبرى، جلد ٢٩، صفحه ٣٥.

[٨]. شواهد التنزيل، جلد ٢، صفحه ٢٧١.