پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - مفاد حديث سفينه

موجى در ميان آن دو جدايى افكند؛ و او در زمره غرق شدگان قرار گرفت!» [١]

تشبيه اهل بيت عليهم السلام به چنان كشتى در چنان شرائط، بسيار پر معنى است؛ و حقايق زيادى را مى‌تواند به ما بياموزد؛ از جمله:

١- بعد از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله طوفان هايى امت اسلامى را فرا مى‌گيرد و بسيارى را با خود مى‌برد و در ميان امواج خود غرق مى‌كند!

٢- براى رهايى از چنگال خطراتى كه دين و ايمان و روح و جان مردم را تهديد مى‌كند تنها يك نقطه اميد وجود دارد و آن كشتى نجات اهل بيت عليهم السلام است؛ كه تخلف و جدايى از آن به يقين مايه هلاكت است!

٣- جدا ماندن از يك وسيله نقليه در يك بيابان ممكن است هميشه با مرگ همراه نباشد؛ بلكه انسان را شديداً به زحمت بيفكند؛ ولى جدا شدن از كشتى نجات در يك درياى طوفانى اثرى جز هلاكت و مرگ ندارد.

٤- شرط قرار گفتن در كشتى نوح عليه السلام ايمان و عمل صالح بود و به همين دليل نوح به فرزندش پيشنهاد كرد كه ايمان بياورد و از كافران جدا شود و همراه او و يارانش بر كشتى سوار شود ارْكَبْ مَعَنا وَلا تَكُنْ مَعَ الكافِرينَ‌ بنابراين شرط نجات اين امت ازطوفان بلاها و انحراف ها ايمان و يقين به موقعيت اين كشتى نجات است.

٥- آن چه مايه نجات است تنها محبت و دوستى آنها نيست كه بعضى از دانشمندان اسلامى آن را مطرح كرده‌اند و مى‌گويند: همه مسلمين اهل بيت عليه السلام را دوست مى‌دارند و بزرگ مى‌شمرند، بنابراين همه اهل نجات اند.

بلكه سخن از پيروى آنها (در مقابل تخلف) است، كه در روايت آمده است، فرزند نوح به پدر محبت داشت، ولى از او پيروى نمى‌كرد؛ و هرگز محبت او مايه نجاتش‌

[١]. سوره هود، آيه ٤٣