پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - خردهگيرى كه بر آيه مباهله دارند

كه در صورت اول هرگز خداوند مفضول را بر افضل، مقدم نخواهد داشت و در صورت دوّم نيز مردم نبايد كارى بر خلاف حكمت انجام دهند كه اگر كنند پسنديده و مقبول نخواهد بود.

خرده‌گيرى كه بر آيه مباهله دارند.

در اينجا اشكال معروفى است كه نويسنده المنار و بعضى ديگر آن را در مورد نزول آيه در حق اهل بيت عليهم السلام ذكر كرده‌اند و آن اينكه چگونه امكان دارد منظور از «ابنائنا» (فرزندان ما) حسن و حسين عليهما السلام باشند در حالى كه «ابنائنا» جمع است و جمع بر دو نفر اطلاق نمى‌شود؟ و نيز چگونه ممكن است «نساءنا» (زنان ما) كه معنى جمع دارد، تنها بر بانوى اسلام فاطمه زهرا عليها السلام اطلاق گردد؟

و نيز چگونه ممكن است منظور از «انفسنا»، تنها على عليه السلام باشد؟ زيرا «انفسنا» نيز صيغه جمع است، و على عليه السلام يك نفر بود.

پاسخ‌

در پاسخ اين سؤال نظر شما را به چند نكته جلب مى‌كنيم:

١- همان گونه كه قبلًا نيز بطور مشروح ذكر شد احاديث فراوانى در بسيارى از منابع معروف و معتبر اسلامى اعم از شيعه و سنى در زمينه ورود اين آيه در مورد اهل بيت به ما رسيده است كه در آنها تصريح شده پيغمبر صلى الله عليه و آله غير از على عليه السلام و فاطمه عليها السلام و حسن عليه السلام و حسين عليه السلام كسى را به مباهله نياورد؛ و اين خود قرينه آشكارى براى تفسير آيه خواهد بود؛ زيرا مى‌دانيم از جمله قرائنى كه آيات قرآن را تفسير مى‌كند سنت و شأن نزول قطعى است.

بنابراين، ايراد مزبور تنها متوجه شيعه نمى‌شود. بلكه همه دانشمندان اسلام‌