پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٧ - محتواى آيه و احاديث «وزارت»
٥- حافظ ابو نعيم اصفهانى از علماى قرن پنجم هجرى، در كتاب «ما نَزَلَ مِن القرآن فى علىٍّ» مضمون حديث اسماء بنت عميس را، از ابن عباس نقل مىكند، و در پايان آن ابن عباس مىگويد: بعد از اين تقاضاى پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم منادى صدا مىزد: «يا احْمَدُ قَدْ اوتيتَ ما سَألْتَ»: «اى احمد آنچه را از خدا مىخواستى به تو داده شد»! [١]
٦- فخر رازى در تفسير كبير خود، اين حديث را به شكل مبسوطترى از ابوذر غفارى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند تا آنجا كه مىگويد: هنگامى كه على عليه السلام انگشتر خود را به سائل داد و پيامبر صلى الله عليه و آله اين صحنه را مشاهد كرد، عرض داشت: «خداوندا برادرم موسى از تو تقاضا كرد كه سينهام را گشاده كن ... و وزيرى از خاندانم براى من قرار بده ... و او را در كار من شريك گردان، تو قرآن ناطق نازل فرمودى كه قبول دعاى او را بازگو مىكند، خداوندا! من محمد صلى الله عليه و آله، پيامبر و برگزيده توام، سينهام را گشاده فرما و كار را بر من آسان ساز، و از خاندانم على عليه السلام را وزير من گردان، پشتم را به وسيله او قوى و محكم كن».
ابوذر مىگويد: هنوز دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله پايان نيافته بود كه جبرئيل نازل شد و آيه انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ را بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل كرد. [٢]
اسناد و طرق اين روايت، و كتبى كه در آن نقل شده، بيش از آن است كه در اين مختصر بگنجد، تنها به قسمتى از آن اشاره شد.
محتواى آيه و احاديث «وزارت»
اين احاديث به وضوح مىگويد: پيامبر صلى الله عليه و آله دعايى كرد و- خداوند دعاى او را همچون دعاى موسى مستجاب كرد،- دعايش اين بود كه وزيرى از خاندانش براى او قرار داده شود كه در كار او شريك گردد، و پشت پيامبر صلى الله عليه و آله با همكارى او قوى شود؛ درست همانند هارون نسبت به موسى عليه السلام.
[١]. ملحقات احقاق الحق، جلد ٢٠، صفحه ١٢٨.
[٢]. تفسير فخر رازى جلد ١٢، صفحه ٢٦ (ذيل آيه ٥٥ سوره مائده).