پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٤ - حقيقت انتظار و آثار سازنده آن

ولى قبل از توضيح و بررسى اين سؤالات توجه به يك نكته كاملًا ضرورى است و آن اين كه سازنده‌ترين دستورات و عاليترين مفاهيم هر گاه بدست افراد ناوارد يا نالايق يا سوء استفاده چى بيفتد ممكن است چنان مسخ شود كه درست نتيجه‌اى بر خلاف هدف اصلى بدهد و در مسيرى بر ضد آن حركت كند و اين نمونه‌هاى بسيار دارد و مسئله‌ «انتظار» بطورى كه خواهيم ديد در رديف همين مسائل است.

بهر حال براى رهايى از هر گونه اشتباه در محاسبه در اين گونه مباحث بايد به اصطلاح آب را از سرچشمه گرفت تا آلودگى‌هاى احتمالى نهرها و كانال‌هاى ميان راه در آن اثر نگذارد.

يعنى ما در بحث‌ «انتظار» مستقيماً به سراغ اصلى اسلامى رفته و لحن گوناگون رواياتى را كه روى مسئله‌ «انتظار» تأكيد مى‌كند مورد بررسى قرار مى‌دهيم تا از هدف اصلى آگاه شويم.

اكنون با دقت به اين چند روايت توجه كنيد:

١- كسى از امام صادق عليه السلام پرسيد: چه مى‌گوئيد درباره كسى كه داراى ولايت پيشوايان است و «انتظار ظهور» حكومت حق را مى‌كشد و در اين حال از دنيا مى‌رود؟

امام عليه السلام در پاسخ فرمود: «هُوَ بِمَنْزِلَةِ مِنْ كانَ مَعَ الْقائِمَ فى فُسْطاطِهِ- ثُمَّ سَكَتَ هُنَيْئَةً- ثُمَّ قالَ هُوَ كَمَنْ كانَ مَعَ رَسُوْلِ اللَّه»: «او همانند كسى است كه با رهبر اين انقلاب در خيمه او (ستاد ارتش او) بوده باشد- سپس كمى سكوت كرد- و فرمود: مانند كسى است كه با پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در مبارزاتش همراه بوده است». [١]

عين اين مضمون در روايات زيادى با تعبيرات مختلفى نقل شده است.

[١]. محاسن برقى طبق نقل بحار الانوار، چاپ قديم، جلد ١٣، صفحه ١٣٦.