پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٣ - ٢١- آيه منافقان

٢١- آيه منافقان‌

در آيه ٣٠ سوره‌ «محمد» صلى الله عليه و آله‌ مى‌خوانيم: وَلَوْ نَشاءُ لَا رَيْناكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسيماهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فى لَحْنِ الْقُوْلِ ... «و اگر ما بخواهيم آنها را به تو نشان مى دهيم تا آنان را با قيافه هايشان بشناسى، هر چند آنها را از طرز سخنانشان خواهى شناخت؛».

اين آيه در حقيقت نقطه مقابل چيزى است كه در آيه قبل آمده بود.

اين آيه درباره منافقان و نشانه‌هاى آنها است؛ مى‌گويد: اگر بخواهيم آنها را به تو نشان مى‌دهيم و حتّى در چهره‌هاى آنها علامت مى‌گذاريم تا با مشاهده آن، آنها را بشناسى.

سپس مى‌افزايد هر چند هم اكنون نيز مى‌توانى آنان را از طرز سخنانشان بشناسى چرا كه هر جا سخن از جهاد است آنها سعى در كناره‌گيرى از آن و تضعيف روحيه مردم دارند؛ و آنجا كه سخن از نيكان و پاكان و پيشگامان در اسلام است سعى در لكه‌دار نمودن آنها را دارند.

و اينجا است كه در حديث مشهورى از ابوسعيد خدرى مى‌خوانيم كه در تفسير جمله‌ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فى لَحْنِ الْقُولِ‌ مى‌گويد: «بِبُغْضِهِمْ عَلِىَّ ابْنَ ابيطالبٍ عليه السلام»: «آنها را از طريق عداوت با على بن ابيطالب- و سخنان كينه توزانه‌اى كه نسبت به آن حضرت دارند- مى‌توان شناخت»!

اين حديث را حاكم حسكانى در شواهد التنزيل از سه طريق نقل كرده است. [١]

[١]. شواهد التنزيل، جلد ٢، صفحه ١٧٨ (حديث ٨٨٣- ٨٨٥).