پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤ - آيه اولى الامر

را.

آيه اولى الامر

در سومين آيه سخن از وجوب اطاعت خدا و رسول و اولوالامر است مى‌فرمايد:

اطِيْعُواللَّهِ وَاطيعوا الرَّسُولَ وَ اولى الامْرِ مِنْكُمْ‌ [١]

واجب بودن اطاعت خداوند و پيامبر صلى الله عليه و آله معلوم و روشن است، اما اينكه منظور از «اولى الامر» چه كسانى هستند كه اطاعت آن‌ها هم رديف اطاعت خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله شمرده شده است در ميان مفسران گفتگو است.

مفسران و علماى شيعه و پيروان مكتب اهل بيت عليهم السلام همگى اتفاق نظر دارند كه منظور از «اولى الامر» امامان معصوم است كه رهبران معنوى و مادى جامعه اسلامى در تمام شئون زندگى و حيات‌اند، و غير آنها را شامل نمى‌شود، چرا كه اطاعت بى قيد و شرط كه در آيه شريفه آمده و هم رديف اطاعت خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله شمرده شده است تنها درباره معصومان تصور مى‌شود، و اما كسان ديگرى كه اطاعت آنها لازم است همواره محدود به حدود و مقيد به قيودى است، و هرگز اطاعت مطلق در مورد آنها وجود ندارد، و اين مسأله واضح است.

اين در حالى است كه مفسران و علماى اهل سنّت در معنى‌ «اولى‌الامر» اختلاف زيادى دارند، بعضى آن را به معنى صحابه، و بعضى به فرماندهان لشگر و بعضى به خلفاى چهارگانه تفسير كرده‌اند.

آنها هيچ دليل روشنى براى اين تفسيرهاى سه گانه بيان نكرده‌اند.

جمع ديگرى اولى‌الامر را به معنى علما و دانشمندان شمرده، و به آيه شريفه ٨٣ سوره‌ «نساء» استناد نموده‌اند: وَ اذا جائَهُمْ امْرُ مِنَ الامْنِ اوِ الْخَوْفِ اذاعُوا بِه وَلَوْ

[١]. سوره نساء، آيه ٥٩.