پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٦ - محتواى روايات غدير

مى‌آوريم:- البتّه در بعضى از روايات، اين داستان به طور مفصّل و طولانى و بعضى مختصر و كوتاه آمده و در بعضى تنها به گوشه‌اى از داستان وبعضى به گوشه ديگر اشاره شده- و از مجموع چنين استفاده مى‌شود كه:

در آخرين سال عمر پيامبر مراسم حجة الوداع، با شكوه هر چه تمام‌تر در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله به پايان رسيد؛ قلب‌ها در هاله‌اى از روحانيت فرو رفته بود، و لذت معنوى اين عبادت بزرگ هنوز در ذائقه جان‌ها انعكاس داشت.

ياران پيامبر صلى الله عليه و آله كه عدد آنها فوق العاده زياد بود، از خوشحالى درك اين فضل و سعادت بزرگ در پوست نمى‌گنجيدند. [١]

نه تنها مردم مدينه در اين سفر، پيامبر صلى الله عليه و آله را همراهى مى‌كردند بلكه مسلمانان نقاط مختلف جزيره عربستان نيز براى كسب يك افتخار تاريخى بزرگ به همراه پيامبر صلى الله عليه و آله بودند.

آفتاب حجاز آتش بر كوه‌ها و دره‌ها مى‌پاشيد؛ امّا شيرينى اين سفر روحانى بى نظير، همه چيز را آسان مى‌كرد، ظهر نزديك شده بود، كم كم سرزمين جحفه و سپس بيابان‌هاى خشك و سوزان‌ «غدير خم» از دور نمايان مى‌شد.

اينجا در حقيقت چهار رراهى است كه مردم سرزمين حجاز را از هم جدا مى‌كند؛ راهى به سوى مدينه در شمال، و راهى به سوى عراق در شرق، و راهى به سوى غرب وسرزمين مصر و راهى به سوى سرزمين يمن در جنوب پيش مى‌رود و در همين جا بايد آخرين خاطره و مهم‌ترين فصل اين سفر بزرگ انجام پذيرد؛ و مسلمانان با دريافت آخرين دستور كه در حقيقت نقطه پايان در مأموريت‌هاى موفقيت‌آميز پيامبر صلى الله عليه و آله بود از هم جدا شوند.

روز پنجشنبه سال دهم هجرت بود، و درست هشت روز از عيد قربان‌

[١]. تعدد همراهان پيامبر صلى الله عليه و آله را بعضى ٩٠ هزار و بعضى ١١٢ هزار و بعضى ١٢٠ هزار و بعضى ١٢٤ هزار نوشته‌اند.