پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٦ - ٣- آيه اولى الامر

٣- آيه اولى الامر

در آيه ٥٩ سوره‌ «نساء» مى‌فرمايد: يا ايُّهَا الّذِينَ آمَنُوا اطيعُواللَّهَ و اطيعُوا الرَّسُولَ وَ اولِى الامْرِ مِنْكُمْ‌:

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اطاعت كنيد خدا را! و اطاعت كنيد پيامبر (خدا صلى الله عليه و آله) و پيشوايان (معصوم) خود را.».

در بحث ولايت عامّه گفتار مشروحى پيرامون معنى اين آيه و اينكه منظور از آن چه كسانى مى‌باشند داشتيم؛ و همان طور كه اشاره شد فرمان به اطاعت مطلقه از «اولى الامر» در كنار اطاعت رسول خدا صلى الله عليه و آله دليل بر اين است كه‌ «اولى الامر» كسانى را شامل مى‌شود كه در رديف رسول خدايعنى صلى الله عليه و آله جانشينان معصوم او هستند؛ زيرا اطاعت مطلقه در غير مورد معصومان عليهم السلام ممكن نيست. (دقت كنيد)

در ضمن تمام احتمالات معروفى كه در تفسير عنوان‌ «اولى الامر» گفته شده بود مورد بررسى قرار گرفت و ديديم جز امام معصوم عليهم السلام مفهوم صحيح ديگرى ندارد.

آنچه در اينجا- در بحث ولايت خاصّه و خلافت بلافصل على عليه السلام- لازم است بر آن بيفزائيم، بحث مشروح‌ترى درباره احاديثى است كه در منابع معروف اسلامى (مخصوصاً منابع مشهور اهل سنّت) در تطبيق اين آيه بر على عليه السلام آمده است.

مفسّر معروف حاكم حسكانى حنفى نيشابورى، ذيل اين آيه، پنج حديث نقل كرده كه در همه آنها عنوان‌ «اولى الامر» بر على عليه السلام (به عنوان يك مصداق روشن) تطبيق شده است.