پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٧ - محتواى حديث نجوم

در حديث ديگرى كه از على عليه السلام در اين زمينه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده چنين مى‌خوانيم: «النُّجُوم امانُ لَاهْلِ السماءِ فَاذا ذَهَبَتِ النُّجُومُ ذَهَبَ اهْلُ السَماءِ، وَ اهْلُ بَيْتى امانُ لَاهْلِ الارضِ فَاذا ذَهَبَ اهْلُ بَيْتى ذَهَبَ اهْلُ الارْضِ!»:

«ستارگان مايه امانند براى اهل آسمان، هنگامى كه ستارگان از ميان بروند، اهل آسمان نيز از بين مى‌روند؛ و اهل بيت من امان براى اهل زمين‌اند هنگامى كه اهل بيت من از ميان بروند؛ اهل زمين از ميان مى‌روند»!

اين حديث را محب الدين طبرى در ذخائر العقبى از مناقب احمد حنبل نقل كرده است. [١]

گروه كثير ديگرى نيز اين حديث را در كتب خود آورده‌اند، مانند «موينى در فرائد السمطين، ابن حجر در صواعق، محمد صبان در اسغاف الراغبين و خوارزمى در مقتل الحسين، و نبهانى در الشرف المؤبد

محتواى حديث نجوم‌

«حديث يا احاديث نجوم» به امور مختلفى اشاره مى‌كند:

١- اين حديث در واقع اشاره به آياتى از قرآن مجيد است كه براى ستارگان آسمان دو اثر مهم مى‌شمرد:

نخست اينكه مى‌فرمايد: وَ بِالنَجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ‌: «آنها به وسيله ستارگان راه (خود را) مى‌يابند». [٢]

و در جاى ديگر مى‌فرمايد: وَ هُوَ الَّذى جَعَلَ لَكُمُ النُّجُمَ لِتَهْتَدُوا بِها فى ظُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ: «او كسى است كه ستارگان را براى شما آفريد، تا در تاريكى هاى صحرا و

[١]. ذخائرالعقبى‌، صفحه ٧، طبع قدس قاهره.

[٢]. سوره نحل، آيه ١٦.