پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١ - ٢- نخستين مسلمان كه بود؟

كنيم.

به هر حال اين روايات را با روايتى كه ابن هشام در تاريخ خود معروف به سيره نبوية آورده است پايان مى‌دهيم با اعتراف به اين حقيقت كه مطالب ناگفته هنوز در اين باب بسيار است.

او نقل مى‌كند در آغاز اسلام هنگامى كه وقت نماز فرا مى‌رسيد پيامبر صلى الله عليه و آله براى اداى نماز به بعضى از دره‌هاى مكه مى‌رفت و تنها على بن ابى طالب به صورت پنهانى همراه او بود ... روزى پدرش ابوطالب گفت: فرزندم اين چه دينى است كه تو بر آن هستى؟ گفت: اى پدر! من به خدا و رسول خدا صلى الله عليه و آله و آنچه را از سوى او آورده ايمان آوردم، و با او نماز خواندم؛ ... ابوطالب گفت: آگاه باش كه او تو را جز به خير و نيكى فرا نخوانده است؛ هرگز از او جدا مشو»! [١]

ايمان آوردن على عليه السلام به عنوان نخستين نفر به قدرى روشن است كه جمعى از شعراى معروف نيز در اشعارشان آنرا به عنوان يكى از افتخارات على عليه السلام ذكر كرده‌اند.

يكى از آنان درباره او مى‌گويد:

«الَيْسَ اوَّلَ مَنْ صَلىّ لِقِبْلَتِكُمْ- وَاعْلَمَ النّاسِ بِالْقُرآنِ وَالسُّننِ؟» «آيا او نخستين كسى نيست كه به سوى قبله شما نماز گزارد و از همه مردم به قرآن و سنت آگاه‌تر بود»؟!

و ديگرى مى‌گويد: «فَهذا وَ فى الاسْلامِ اوَّلُ مُسْلِمٍ- وَ اوَّلُ مَنْ صَلّى وَ صامَ وَ هَلَّلا»: «او نخستين مسلمان در (جهان) اسلام است؛ و نخستين كسى است كه نماز خواند و روزه گرفت و لا اله الا اللَّه‌ گفت»!

[١]. سيره ابن هشام، جلد ١، صفحه ٢٦٣ (طبع داراحياء التراث العربى).