پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٧ - ١- حكومت صالحان در زمين

و اجراى احكام الهى و صالحان و نجات جامعه انسانى است.

با توجّه به اينكه‌ «ارض» به طور مطلق تمام كره زمين و سراسر جهان را شامل مى‌شود- مر اينكه قرينه خاص در ميان باشد- اين آيه بشارتى است در زمينه‌ حكومت جهانى صالحان، و از آنجا كه اين معنى در گذشته تحقق نيافته است؛ بايد در آينده در انتظار آن بود؛ و اين همان چيزى است كه به عنوان‌ «حكومت جهانى مهدى» از آن ياد مى‌كنيم.

اين نكته نيز قابل توجه است كه آيه مى‌گويد: «ما اين وعده را در كتب انبياء پيشين نيز نوشته‌ايم، اشاره به اينكه اين وعده تازه نيست بلكه امرى است ريشه‌دار كه در مذاهب ديگر نيز آمده است.

منظور از «زبور» به احتمال قوى همان «زبور داود» است كه مجموعه‌اى از مناجاتها و نيايشها و اندرزهاى داود پيامبر مى‌باشد كه در كتب عهد قديم (كتب وابسته به تورات) به عنوان «مزامير داود» از آن ياد شده است.

جالب اينكه در همين كتاب مزامير داود- با تمام تحريفاتى كه در كتب عهد قديم به مرور زمان صورت گرفته- باز اين بشارت بزرگ ديده مى‌شود.

در مزمور ٣٧ جمله ٩ مى‌خوانيم:

«... زيرا كه شيران منقطع مى‌شوند و اما متوكلان به خداوند وارث زمين خواهند شد، و حال اندك است كه شرير نيست مى‌شود، هر چند مكانش را استفسار نمايى ناپيدا خواهد شد»!

و در جلمه يازدهم همين «مزمور» آمده است: «امّا متواضعان وارث زمين شده و از كثرت سلامتى متلذّذ خواهند شد».

و نيز در همين «مزمور» در جمله ٢٧ همين معنى با عبارت زير آمده است:

«زيرا متبركان خداوند وارث زمين خواهند شد امّا ملعونان وى منقطع خواهند