پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٥ - الامام المهدى (عج)

سپس مى‌افزايد: اين دو مطلب- روايات پيامبر صلى الله عليه و آله و روايت صحابه كه در اينجا در حكم حديث است- در بسيارى از متون معروف اسلامى و كتب اصلى حديث اعمّ از سنن و معاجم و مسانيد آمده است.

از جمله سنن ابى داود، سنن ترمذى، ابن ماجد، ابن عمرو، مسند احمد، و ابن ليلى، و بر. از، و صحيح حاكم، و معاجم طبرانى، و دار قطنى و ابونعيم، و خطيب بغدادى، و ابن عساكر و غير آنان.

سپس مى‌افزايد: اين مطلب آن اندازه اهميّت دارد كه بعضى از دانشمندان اسلامى كتاب‌هاى مخصوص در زمينه اخبار مهدى عليه السلام تأليف كرده‌اند از جمله ابونعيم اصفهانى در اخبار المهدى عليه السلام، ابن حجر هيثمى در القول المختصر فى علامات المهدى المنتظر عليه السلام، شوكانى در التوضيح فى تواتر، جاء فى المنتظر و الرجال و المسيح و ادريس عراقى مغربى در كتاب المهدى عليه السلام و ابوالعباس ابن عبدالمؤمن المغربى در كتاب الوهم المكنون فى الرد على بن خلدون.

بعد اضافه مى‌كند: گروهى از دانشمندان بزرگ اسلام از قديم و جديد در نوشته‌هاى خود تصريح كرده‌اند كه احاديث درباره مهدى عليه السلام در حدّ تواتر است (و به همين دليل قابل انكار نيست).

از جمله از سخاوى در كتاب فتح المغيث محمد بن احمد سفاوينى در كتاب شرح العقيده و ابوالحسن الابرى، در مناقب الشافعى و ابن تيميه در كتاب فتاوايش، و سيوطى در الحاوى و ادريس عراقى در كتاب خود و شوكانى در التوضيح و محمد جعفر كنانى در نظم التنامر.

و در پايان اين بحث مى‌گويد: تنها ابن خلدون است كه خواسته، احاديث مهدى عليه السلام را مورد ايراد قرار دهد؛ ولى بزرگان دين و دانشمندان اسلام گرفتار او را در كرده‌اند؛ وبعضى مانند ابن عبدالمؤمن كتاب ويژه‌اى در رد او نوشته‌اند.