از جمله كسانى كه اين حديث را در كتب خود نقل كرده‌اند حاكم نيشابورى در مستدرك، ابوبكر نيشابورى در تاريخ بغداد در مناقب اميرالمؤمنين عليه السلام، گنجى در كفاية الطالب، حموينى در فرائد السمطين، ذهبى در ميزان الاعتدال، قندوزى در ينابيع الموده و نبهانى در الفتح الكبير وگروه ديگر. [١]

در روايات متعددى نيز با صراحت مى‌خوانيم كه امامان اهلبيت عليهم السلام مى‌فرمودند:

«آنچه ما نقل مى‌كنيم همه را مى‌توانيد از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كنيد، چرا كه ما همه اينها را به وسيله اجداد خود از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيده‌ايم!» (دقت كنيد).

يكى از ياران امام صادق عليه السلام از آن حضرت پرسيد: ما گاهى حديثى را از شما مى‌شنويم، سپس شك مى‌كنيم كه از شما شنيده بوديم يا از پدرتان؟

فرمود: «ما سَمِعْتَهُ مِنّى فَارْوِه عَنْ ابى، وَ ما سَمِعْتَهُ مِنّى فَارْوِه عَنْ رَسُولِ اللَّهِ»: «آنچه را از من شنيده‌اى از پدرم روايت كن، و آن‌چه را از من شنيده‌اى از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كن»! [٢]

در جاى ديگر نيز مى‌فرمايد: «حَديْثى حَديْثُ ابى حَديثُ جَدّى، وَ خَديثُ جَدّى حَديثْ الحُسَيْنِ، وَ حَديثُ الحُسَيِنِ حَديثُ الحَسَنِ، وَ حَديثُ الحَسَنِ حَديثُ اميرِ المُؤْمِنينَ عليه السلام، وَ حَديثُ اميرالمُؤمِنينَ عليه السلام حَديثُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وَ حَديثُ رَسُولِ اللَّهِ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ»:

«حديث من حديث پدر من، و حديث پدرم حديث جد من، و حديث جدّ من حديث حسين عليه السلام، و حديث حسين عليه السلام حديث حسن عليه السلام، و حديث حسن عليه السلام حديث اميرمؤمنان عليه السلام، و حديث اميرمؤمنان عليه السلام حديث رسول خدا صلى الله عليه و آله و حديث رسول خدا صلى الله عليه و آله حديث خداوند متعال است» [٣].

[١]. براى آگاهى بيشتر به احقاق الحق، جلد ٥، صفحه ٤٦٨- ٥٠١ و براى آگاهى به منابع اين حديث در كتب شيعه به كتاب شريف جامع الاحاديث طبع قديم صفحه ١٦ به بعد مراجعه فرمائيد.

[٢]. جامع الاحاديث، جلد ١، صفحه ١٧، حديث ٤ باب حجية فتوى الائمه.

[٣]. همان مدرك، حديث ١.