پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٤ - تنها يك سؤال!

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود «تو برادر و وصى من و جانشين منى» [١].

آيا كسى باور مى‌كند پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كسى را كه در آن روز نيز به حد بلوغ نرسيده بود و به گفته بهانه جويان اسلامش پذيرفته نبود به عنوان برادر و وصى و جانشين خود معرفى كند و ديگران را به پيروى از او دعوت نمايد، تا آنجا كه سران شرك از روى تمسخر به ابوطالب بگويند تو بايد پيرو فرزندت باشى.

بدون شك سن بلوغ شرطپذيرش اسلام نيست، هر نوجوانى كه عقل و تميز كافى داشته باشد و اسلام را بپذيرد به فرض كه پدرش هم مسلمان نباشد از او جدا مى‌شود و در زمره مسلمين قرار مى‌گيرد.

ثالثاً: از قرآن مجيد استفاده مى‌شود كه حتى بلوغ شرط نبوت نيست و برخى از پيامبران در طفوليت به اين مقام رسيدند. چنانكه درباره يحيى مى‌فرمايد: وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً: «و ما در كودكى فرمان (نبوت) به او داديم» [٢]

و در داستان عيسى عليه السلام نيز آمده است كه به هنگام كودكى با صراحت گفت: انّى عَبْدُاللَّهِ آتانِىَ الْكِتابَ وَجَعَلَنِى نَبِيّاً: «من بنده خدا هستم؛ او كتاب آسمانى به من داده؛ و مرا پيامبر قرار داده است» [٣]

فراتر از همه اينها همان است كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله على عليه السلام را پذيرفت حتّى در يوم الدار او را به عنوان برادر و وصى و وزير و جانشين خويش معرفى فرمود.

به هر حال رواياتى كه مى‌گويد على عليه السلام نخستين كسى بود كه دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله را پذيرفت فضليتى بى مانند براى آن حضرت در بر دارد كه هيچ‌كس در آن با او برابرى‌

[١]. اسناد اين روايت را به طور مشروح در ذيل حديث يوم الدار آورديم.

[٢]. سوره مريم، آيه ١٢.

[٣]. سوره مريم، آيه ٣٠.