در آيه ٥٦ سوره‌ «احزاب» مى‌خوانيم: انَّ اللَّهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِىِّ يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْليما: «خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى فرستند؛ اى كسانى كه ايمان آورده ايد، بر او درود فرستيد و (در برابر اوامر او) كاملًا تسليم باشيد.».

در اين آيه مقام پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به عالى‌ترين وجه ترسيم شده است؛ چرا كه هم خداوند متعال و هم تمام فرشتگان مقرّب او بر پيامبر صلى الله عليه و آله درود مى‌فرستند و هم دستور داده شده است همه مؤمنان بدون استثناء بر او رحمت و درود و سلام بفرستند. چه مقامى از اين بالاتر؟ و چه عظمتى از اين بيشتر؟

درست است كه در اين آيه، سخنى از آل پيامبر صلى الله عليه و آله به ميان نيامده است، ولى در روايات بسيارى مى‌خوانيم كه وقتى اصحاب و يارانش از حضرتش سؤال كردند:

چگونه درود و صلوات و سلام بر شما بفرستيم، پيامبراكرم صلى الله عليه و آله‌ «آل» را در كنار خود قرار داد و تمام رحمت و درودى كه از خداوند براى او تقاضا مى‌شد، براى «آلش» نيز تقاضا مى‌شد. اين قرينه است بر اينكه صلوات و درود خداوند و ملائكه نيز تعميم دارد، هم شامل پيامبر صلى الله عليه و آله و هم شامل‌ «آل» او مى‌شود؛ و اين يك مسأله ساده نيست، بلكه نشان مى‌دهد كه آنها مقاماتى دارند تالى پيامبر صلى الله عليه و آله و مأموريتى دارند در جهاتى شبيه مأموريت او، و گر نه اين همه مقام تنها به خاطر خويشاوندى، غير ممكن است.

اكنون به سراغ بخشى از اين روايات كه در معروفترين منابع اهل سنّت آمده است، مى‌رويم.

١- در صحيح بخارى از ابوسعيد خدرى نقل شده است كه ما عرض كرديم: اى رسول خدا! سلام بر تو معلوم است، چگونه صلوات بر تو بفرستيم؟ فرمود: «قُولُوا الّلهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ كَما صَلَّيْتَ على ابْراهيمَ، و آلِ ابْراهيمَ وَ بارِكْ عَلى مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِ مُحَمَّدٍ كما بارَكْتَ على ابْراهيمَ»: «بگوئيد خداوندا! درود بفرست‌