پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٠ - ١٦- آيه مرج البحرين

١٦- آيه مرج البحرين‌

در آيه ١٩ تا ٢٢ سوره‌ «الرّحمن» مى‌خوانيم: مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقيانِ- بَيْنَهُما بَرزَخُ لايَبْغيانِ- فَبِاىّ آلِا رَبِّكُما تُكَذِّبانِ- يَخْرُجُ مِنْهُما اللّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ‌: «خداوند دو درياى مختلف (شور و شيرين، گرم و سرد) را در كنار هم قرار داد، در حالى كه با هم تماس دارند؛ در ميان آن دو مانعى است كه يكى بر ديگرى غلبه نمى كند (و به هم نمى آميزند). پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى كنيد؟! از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج مى شود.».

در تفسير اين آيه، سخن بسيار گفته‌اند؛ و در تفسير نمونه بحث‌هاى فراوانى در اين زمينه آورده‌ايم؛ گاه گفته شده است: منظور از دو دريا، دو درياى آب شيرين و شور است؛ كه در بسيارى از مناطق در كنار هم هستند بى‌آنكه با هم مخلوط گردند؛ و اين منظره در تمام مناطقى كه رودخانه‌هاى آب شيرين به دريا مى‌ريزد به خوبى ديده مى‌شود.

تفسير جالب ديگرى كه براى اين دو دريا شده است، جريان گلف استريم و رودهاى عظيم دريايى است؛ كه در بسيارى از اقيانوس‌هاى جهان در حركت است؛ و آب‌هاى گرم مناطق استوايى را به سوى مناطق قطبى مى‌برد؛ و گاه حتّى رنگ آن با رنگ آب‌هاى اطراف مختلف است؛ و عجب اينكه: عرض آن گاه به يكصد و پنجاه كيلومتر و عمق آن به چند صد متر، و گاه سرعت آن در يك روز به ١٦٠ كيلومتر مى‌رسد! و تفاوت درجه حرارت آن با آب‌هاى مجاور، ١٠ تا ١٥ درجه است!