پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٢ - ١٨- آيه سابقون

در همان كتاب حديث ديگرى نيز به همين مضمون نقل مى‌كند. [١]

از كسانى كه اين روايت را نقل كرده‌اند ابن مغازلى (طبق نقل ابن بطريق) در كتاب العمده و سبط بن جوزى در تذكرة و ابن كثير در تفسيرخود و ابن حجر در صواعق و علامه شوكانى در فتح القدير و شيخ سليمان قندوزى در ينابيع الموده است. [٢]

اين نكته نيز قابل توجه است كه قاضى روزبهان كه در مسائل مربوط به امامت و خلافت، تعصب خاصى دارد و كتابش به نام ابطال نهج الحق گواه بر اين معنى است.

هنگامى كه در مقام پاسخ گويى از علامه حلى در مورد اين آيه بر مى‌آيد- زيرا علامه در كتاب خود از طريق اهل سنت از ابن عباس نقل مى‌كند: «سابِقُ هذِهِ الامَّةِ عَلِىُّ بْنُ ابى طالِبٍ»: «پيشگام اين امت در ايمان، على بن ابيطالب عليه السلام است»-. او در كتاب خود به نام ابطال نهج الحق در پاسخ سخن علامه چنين مى‌گويد: «اين حديث در روايات اهل سنت آمده است، ولى به اين عبارت: «سُبّاقُ الامَّةِ ثَلاثَة: مُؤمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ وَ حَبيبُ النَّجّارِ وَ عَلِىُّ بنُ ابى طالِبٍ،» سپس مى‌افزايد: شك نيست كه على عليه السلام پيشقدم در اسلام بود. و سابقه و فضائل بيشمارى داشت، ولى اينها دليل بر نص بر امامت (بلافصل) او نمى‌شود». [٣]

ولى بايد توجه داشت كه هيچ كس نمى‌گويد اين احاديث به تنهايى به معنى نص بر امامت بلافصل على بن ابى طالب عليه السلام است؛ بلكه هدف اين است هنگامى كه اين آيات و روايات را در كنار هم بچينيم مى‌بينيم على عليه السلام شاخص‌ترين و بارزترين فرد از امت اسلامى بود كه لايق اين مقام شد، و هيچ كس در اين ميدان به پاى او نيز نمى‌رسد.

آيا با وجود اين همه فضائل غير قابل انكار سزاوار است ديگران را بر او مقدم بشمريم، و با وجود او به سراغ ديگرى برويم؟!

[١]. الدر المنثور، جلد ٦ صفحه ١٥٤.

[٢]. احقاق الحق، جلد ٣، صفحه ١١٤ تا ١٢٠.

[٣]. احقاق الحق عبارت او را عينا در جلد سوم صفحه ١٢١ آورده است.