پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٨ - ١٩- آيه اذُن واعِيَة

«از خدا خواسته‌ام كه اين گوش‌هاى نگهدارند را گوش‌هاى تو قرار دهد»، على عليه السلام مى‌گويد: «بعد از آن هر چه از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم هرگز فراموش نكردم» [١]

در حديث ديگرى از بريده اسلمى مضمون حديثى را كه در آغاز نقل كرديم عيناً آورده است‌ [٢] و بالاخره از جابربن عبداللَّه انصارى نقل مى‌كند هنگامى كه آيه فوق نازل شد پيامبر از خدا تقاضا كرد كه (مصداق اتم آن را) گوش‌هاى على عليه السلام قرار دهد و اين خواسته پيامبر انجام شد. [٣]

نويسنده كتاب فضائل الخمسه اين حديث را علاوه بر آنچه گفته شد از كنزالعمال و نورالابصار و مجمع الزوائد الهيثمى، و اسباب النزول واحدى نيز نقل كرده است‌ [٤]

نتيجه‌

با توجّه به آنچه در سابق در مورد شرائط امامت و ولايت و جانشينى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل كرديم كه پيشوايان الهى بايد بهره كافى و سهم بسيار عظيمى از علم و دانش داشته باشند تا بتوانند رهبرى امت را بر عهده بگيرند؛ و خلق خدا را در امر دين و دنيا هدايت نمايند؛ و تعليمات اسلام و قوانين الهى را حفظ كنند و قرآن و سنت را پاسدارى نمايند و با توجه به اينكه على عليه السلام تنها كسى از امت است كه مطابق روايات فوق كه در تفسير آيه مزبور وارد شده داراى چنين موقعيت و موهبت بود به خوبى ثابت مى‌شود كه هيچ كس از او لايق‌تر براى احزار مقام امامت و خلافت نبود.

[١]. همان مدرك، صفحه ٢٧٧ (حديث ١٠١٥).

[٢]. همان مدرك، صفحه ٢٨٢ (حديث ١٠٢٢).

[٣]. همان مدرك، صفحه ٢٨٠ (حديث ١٠١٩)

[٤]. فضال الخمسه، جلد ١، صفحه ٣٢٠ و ٣٢١.