پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩ - آيه صادقين

هدايت گر ديگرى است، با اينكه خداوند يگانه هدايت گر همه اقوام است و نظير اين تفسيرهاى نامناسب.

آيا سزاوار است روايات متظافر، رسول اللَّه صلى الله عليه و آله را رها كرده و از ترس اينكه مبادا مدركى براى شيعه درست بشود به دنبال اين تفسيرهاى نادرست برويم؟

آيه صادقين‌

در دوّمين آيه مؤمنان را مخاطب ساخته و بعد از دعوت به تقوا، به آنها دستور مى‌دهد كه (همواره) با صادقان و راستگويان باشيد (تا گرفتار انحراف نشويد) يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعِ الصّادِقينَ‌ «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد و با صادقان باشيد) [١] در اينكه منظور از «صادقين» چه كسانى است، باز تفسيرهاى مختلفى وجود دارد:

بعضى احتمال داده‌اند: منظور از «صادقين»، شخص پيامبر صلى الله عليه و آله است، و اين آيه منحصر به زمان او است، در حالى كه واضح است آيه مانند ساير خطابات قرآن، عام است و تمام مؤمنان را در هر عصر و زمان و مكان فرا مى‌گيرد.

بعضى ديگر گفته‌اند: كه‌ «مَعَ» در اينجا به معنى «مِن» مى‌باشد، يعنى: شما از جمله صادقان و راستگويان باشيد!، در حالى كه هيچ ضرورتى براى اين گونه تأويل‌ها و توجيه‌ها وجود ندارد، و اصولًا معلوم نيست در ادبيات عرب و كلمات ادباء «مع» به معنى «من» به كار رفته باشد.

طبق ظاهر آيه همه مسلمانان موظفند كه در هر عصر و زمانى در خط صادقان و همراه آنان باشند، و از آن معلوم مى‌شود كه در هر عصر و زمان صادق يا صادقانى وجود دارند كه مردم بايد براى پيمودن راه تقوا و پرهيزكارى با آنان باشند.

[١]. سوره توبه، آيه ١١٩