پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٧ - ٣- آيه اولى الامر

در نخستين حديث از خود آن حضرت نقل مى‌كند كه وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود شركاى من كسانى هستند كه خداوند آنها را قرين خودش و من ساخته و درباره آنها آيه‌ يا ايّها الّذين آمَنُوا اطيعُوا اللَّه‌ ... را نازل كرده است، از آن حضرت پرسيدم: يا «نَبَى اللَّهِ مَنْ هُمْ؟»: «اى پيامبر خدا «اولى الامر» كيانند»؟ «قالَ انْتَ اوَّلُهُمْ»: «فرمود: تو نخستين آنها هستى»! [١]

و در حديث دوّم از مجاهد مفسّر معروف نقل مى‌كند كه اين آيه درباره اميرمؤمنان على عليه السلام نازل شده در آن زمانى كه او را جانشين خود در مدينه ساخت (در حالى كه عزم غزوه تبوك كرده بود).

در حديث سوّم همين معنى را از ابوجعفر الباقر عليه السلام نقل مى‌كند، و در حديث چهارم از سعد وقّاص مى‌گويد: هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به عزم تبوك به جُرُف (محلى نزديك مدينه) رسيد، على عليه السلام پشت سر آن حضرت بود، در حالى كه سلاح همراه خود داشت، عرض كرد: «اى رسول خدا! مرا به جاى خود گذاردى- و از خود جدا نمودى- و من در هيچ غزوه‌اى از شما جدا نبودم، منافقان شايعاتى پخش كرده‌اند كه شما به اين دليل مرا در مدينه گذارده‌اى كه از آمدنم ناخشنودى»! سعد مى‌گويد با گوش خود شنيدم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود:

«يا عَلىّ الا تَرْضى انْ تَكُونَ مِنّى بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوْسى الّا انَّهُ لانَبىَّ بَعْدى فَارْجِعُ فَاخْلُفْنى فى اهْلى وَ اهْلِكَ»:

«اى على! ايا راضى نمى‌شودى كه نسبت به من همانند هارون نسبت به موسى عليه السلام باشى، مگر اينكه پيامبرى بعد از من نيست- تو همه مقامات هارون را دارى جز مقام نبوّت- بنابراين برگرد و جانشين من در ميان خانواده‌ام و خانواده خودت باش». (و مدينه را از شرّ منافقان حفظ كن)

[١]. مدرك اين احاديث در پايان پنج حديث ذكر مى‌شود.